Ο μόνος λόγος...

«(…) Ζούμε την καθημερινότητά μας, ξεχνώντας τον Θάνατο. Διαμαρτυρόμαστε ενάντια στο Μνημόνιο, λησμονώντας το πιο σκληρό μνημόνιο που (κρυφά και μυστικά) ορίζει πότε και πώς θα φύγουμε από τη ζωή. Και κυρίως: ορίζει το ότι σίγουρα θα φύγουμε. Είναι το μόνο βέβαιο που ξέρουμε για το μέλλον μας. (…)»     Νίκος Δήμου  

Τα καλοκαίρια, πολύ αργά το απόγευμα, δίπλα από τη ρεματιά, η γειτονιά μας ξεφώνιζε από χαρά. Και ήτανε όλα τόσο, μα τόσο όμορφα! (Ήταν;) Αλλού τα κορίτσια παίζανε "μήλα", εμείς κυνηγητό και κρυφτό και παντού το μόνο που άκουγες ήταν γέλια και πάλι γέλια (παντού;).

Τότε, δεν ξέρω γιατί, σαν και να περνούσανε πολλά "αεροθούμενα" στους ουρανούς, αφήνοντας γοργές άσπρες συνεφέννιες γραμμές, οπότε, έτρεχα σπίτι και με κάτι παλιά στρατιωτικά κιάλια, πάσχιζα να δω μέσα από το φινιστρίνι κόσμο. Και μετά που νύχτωνε, συνέχιζα επί ώρες να κοιτάζω τ΄ αστέρια και το φεγγάρι! 

Κι όμως δεν ήταν όλη αυτή η ευτυχία διάχυτη. Πέρα από τη ρεματιά, άλλα παιδιά, βελόνιζαν καπνά ολημερίς, τρώγανε βιαστικά και πέφτανε στο κρεβάτι σκοτωμένα, γιατί έπρεπε στις τρεις και στις τέσσερις τα χαράματα πάλι να σηκωθούνε.

Είχαμε όμως και κάποια άλλα παιδιά που κανείς δεν τα έβλεπε και κανείς δεν τα ήθελε κι ούτε τους μιλούσε: τον Πέτρο, το "μογγολάκι", το Γιαννή με τα ανύπαρκτα πόδια και την Αλέκα που λιποθυμούσε κάθε τρεις και λίγο.

Υπάρχει ζωή και ζωή. Και τα πολλά τα χρόνια δεν σημαίνουν απαραίτητα και ζωή καλή. Κάποτε μοιάζουνε με παρατεταμένη αγωνία, που την ανέχεται κανείς, γιατί απλώς δεν τον αφήνουνε να αυτοκτονήσει ο φόβος και οι υποχρεώσεις.

Προσωπικά, ο μόνος λόγος για τον οποίο νομίζω πως επιθυμώ να ζω, είναι για να συναντώ καλές ψυχούλες και καρδούλες τρυφερές. Αφού δεν μπορούμε να νικήσουμε τον ανελέητο θάνατο, τουλάχιστον ας τον κοροϊδεύουμε αγαπώντας...

Με θέρμη,

Κώστας

Δημοσιεύτηκε εδώ: http://www.lifo.gr/mag/columns/5211?comments_page=2&comments_order=o#comments

To ΕΠΙΛΗΨΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ στα ελληνικά και στα αγγλικά

Περίληψη Άρθρων...

Πρόλογος του Νίκου Δήμου Αισθάνομαι σε ένα βαθμό υπεύθυνος γι αυτό το βιβλίο. Στις 2 Ιανουαρίου του 2006 άνοιξα ένα blog (δικτυακό ημερολόγιο) στο Internet με το όνομα nikosdimou. Ήδη την πρώτη μέρα το ανακάλυψαν αρκετοί και άφησαν σχόλια. Μεταξύ τους ήταν και οι συγγραφείς αυτού του βιβλίου. Αντιμετώπιζαν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα με το παιδί τους. Έγραψαν γι αυτό. Σύντομα αποφάσισαν να εκθέσουν το πρόβλημά τους ανοίγοντας ένα δικό τους blog με το όνομα keimeno-paragrafos. Τα κείμενα τα υπέγραφε η Αντιγόνη με το ψευδώνυμο «Παράγραφος», αλλά ήταν προϊόν και των δύο. Αργότερα άρχισε να υπογράφει και ο Κώστας ως «Κάπα». περισσότερα...

---

Προλογικό Σχόλιο της Φωτεινής Τσαλίκογλου Επιληψία. Άλλοτε τη λέγαν ‘ιερά νόσο’. Δεν είναι τυχαίο που από τα βάθη των αιώνων θεωρούσαν όσους έπασχαν από αυτή τη νόσο δαιμονισμένους αλλά και θεόσταλτους. Το όσιο και το βλάσφημο, το καλό και το κακό, η ντροπή και η περηφάνια, ο έρωτας και ο θάνατος, αυτό το εκρηκτικό μείγμα του διπλού, έτυχε να καθορίσει με τον πιο δραματικό τρόπο τη ζωή των συγγραφέων τού βιβλίου. Αιτία: Η Μαρία-Φωτεινή. Η πάσχουσα από επιληψία κορούλα τους. περισσότερα...

---

Εισαγωγή, Η δική μας ακραία επιληψία Φίλες και φίλοι μας αναγνώστες, Προτού έλθετε σε επαφή με την ακραία επιληψία και τα βάσανα της κορούλας μας, επιτρέψτε μας να υπογραμμίσουμε ότι, κατά κανόνα, τα άτομα με επιληψία, που είναι περίπου το 1% του πληθυσμού, κάπου πενήντα εκατομμύρια παγκοσμίως, συνήθως ελέγχουν εύκολα τις επιληπτικές τους κρίσεις με απλή φαρμακευτική αγωγή (εφόσον βέβαια οι γονείς μπορούν να συμβουλεύονται τακτικά τούς παιδονευρολόγους και οι ενήλικες τους νευρολόγους τους). περισσότερα...

---

Επίμετρο, Από τον συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη Οι άνθρωποι εκπληρώνονται με ανθρώπους Για το βιβλίο της Αντιγόνης και του Κώστα Δεν είναι εύκολο για τον αναγνώστη να προσδιορίσει τι διάβασε σ’ αυτό το βιβλίο. Μαρτυρία για μια σκληρότατη αρρώστια ή και οδοιπορικό μέσα σ’ αυτήν, δημόσιο ημερολόγιο, αφήγηση αυτοανάλυσης, σχέδιο αυτοβιογραφίας, θραύσματα καθημερινής ζωής ανακατωμένα με μνήμες παιδικής ηλικίας, χρονικό μικρών ανθρώπινων ιστοριών μέσα σε έναν μεγάλο καιρό. Προφανώς όλα τα παραπάνω μαζί – μα και κάτι πολύ περισσότερο: ο αναγνώστης διάβασε ένα βιβλίο αγάπης. περισσότερα...

---

Παρουσίαση του βιβλίου, από την Κύπρια φιλόλογο, Κίκα Ολυμπίου (Anagnostria) Πριν από λίγο καιρό πήρα ένα ευγενικό e-mail από ένα άγνωστό μου ζευγάρι, τον Κώστα και την Αντιγόνη Καλλιμάχου, με το οποίο μου ζητούσαν να τους πω τη γνώμη μου για ένα βιβλίο που ετοιμάζονταν να εκδώσουν και το οποίο επισύναπταν. Το βιβλίο δεν ήταν τίποτε άλλο από το περιεχόμενο του blog τους. Ξεκίνησα να το διαβάζω, αρχικά από περιέργεια. Η περιέργεια όμως σύντομα μετατράπηκε σ' ένα αδιάπτωτο ενδιαφέρον και το μόνο που δυσχέραινε την ανάγνωση ήταν, όσο προχωρούσα, τα θολά από τα δάκρυα μάτια μου. περισσότερα...

	Παρουσίαση του βιβλίου, στην στήλη ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ από τον Ανδρέα Κούνιο

Comments/questions/customer support? Click here! Welcome keimena@cytanet.com.cy Invite Friends! Home Site Updates Blog My Smashwords Publish Library Dashboard Account FAQ Price: $4.00 USD You own it! Download How gifting works You have purchased this book. Bookmark or share this book:  Share on Facebook   Tweet   Share on Google+       Save this on Delicious  Scorn Not Her Complexity (Epilepsy, My Love!) Nonfiction » Biography » Personal memoir By Konstantinos Kallimachos Published by eAnagnosis Publishing Ltd. Rating: Not yet rated. Published: Aug. 20, 2012 Words: 48987 (approximate) Language: American English ISBN: 9789609637053 Short description Children suffering from severe intractable epilepsy can be saved. They can lead a dignified life provided that those who love them and take care of them can also learn to love the condition itself. Originally published in Greek under the title Epilepsy, My Love, this is the story of just such a child, narrated by the parents themselves. Extended description From a small island-state in the Mediterranean to the most renown neurological clinics in the US, little Maria-Foteine who suffers from a rare and severe form of epilepsy fights on... But she's not fighting alone; her parents are always on her side ready at a moment's notice to drop everything and take her to the nearest ER. For over six years, they've been travelling the world with their daughter looking for a way to cope with the "sacred disease" (as epilepsy was known in the Middle Ages), all the way learning how to accept and in the end growing to love it. At first, this might seem an unusual approach to what is admittedly a great handicap in life, but once someone has read and truly understood the diary of Antigone and Kostas, it all becomes clear. There is a great lesson to be learnt here; the crucible of invasion, war and life as a refugee does not necessarily spawn even more hatred. Sometimes it can give birth to a feeling of universal love. Supported by the views of academics... (Read more)  Tags family, blogging, neurology, diary, parenting, epilepsy, adversity, overcoming adversity, cyprus,mayo clinic, epilepsy awareness, epilepsy in children, epilepsy disorder, severe epilepsy,ketogenic diet, severe intractable epilepsy, dravets syndrome, epilepsy monitoring Available ebook reading formats You have purchased this book. How to download ebooks to e-reading devices and apps.  Format Full Book Online Reading (HTML, good for sampling in web browser) View Online Reading (JavaScript, experimental, buggy) View Kindle (.mobi for Kindle devices and Kindle apps) Download Epub (Apple iPad/iBooks, Nook, Sony Reader, Kobo, and most e-reading apps including Stanza, Aldiko, Adobe Digital Editions, others) Download PDF (good for reading on PC, or for home printing) Download LRF (Use only for older model Sony Readers that don't support .epub) Download Palm Doc (PDB) (for Palm reading devices) Download Reviews Write a Review   Add a Video Review  This book has not yet been reviewed. Report this book Copyright © 2012 Smashwords, Inc. All rights reserved. About | Press Room | Blog | Labs | Affiliates | Support | Privacy Statement | Terms of Service | Log Out

"Σ΄ αγαπάει, μαμά, σ΄ αγαπάει..."

Πριν ένα μήνα, η Μαρία-Φωτεινή ξύπνησε και μέσα στα άγρια χαράματα λέει στην Αντιγόνη θυμωμένα: - "Μαμά, ο μπαμπάς δε… σ΄ αγαπάει…", εννοώντας ότι δεν αγαπάω την ίδια, αφού έχω να την δω μήνες και μήνες… (Έτσι εκφέρει την πρωτοπρόσωπη αντωνυμία).

Προχτές, πριν ακόμη βγουν τα αποτελέσματα των αναλύσεων, κι ενώ αγωνιούσαμε για το εάν θα επιστρέψουν σήμερα στην Κύπρο ή θα μείνουν στη Αμερική ακόμη ένα μήνα, η Μαρία-Φωτεινή ξαναξύπνησε πάλι τα χαράματα: -"Μαμά, μαμά, ο μπαμπάς ήρθε το όνειρο"… (Καλός οιωνός, σκέφτηκε η Αντιγόνη. Χάρηκε όμως γιατί ήταν πρώτη φορά που Μαρία-Φωτεινή αφηγήθηκε ένα όνειρο και τι όνειρο!)

Χτες το βράδυ, ήταν η σειρά μου να τις ονειρευτώ:

Είδα ότι κάτι μου έτυχε, μια υποχρέωση όχι και τόσο σοβαρή, και δεν… πήγα, τάχα, την… Παρασκευή να τις υποδεχθώ στο αεροδρόμιο… Επιστρέφοντας ωστόσο στο σπίτι την… Κυριακή, με περιμέναν στην αυλή η Αντιγόνη και κάμποσοι άλλοι κι άρχισαν να φωνάζουν από χαρά…

Σε μιαν άκρη, στα αριστερά. έπαιζε ανόρεκτα κι ένα μικρό κορίτσι, με πολύ κοντά μαλλάκια και γλυκό πρόσωπο. Έμοιαζε πολύ στη Μαρία-Φωτεινή κι έδειχνε μελαγχολικό και μοναχικό. Μόλις όμως με είδε, πετάχτηκε πάνω με ορμή κι άρχισε να φωνάζει δυνατά: "σ΄αγαπάει, μαμά, σ΄αγαπάει"…

Πέταχτηκα, έχοντας στα μάτια κάμποση δροσιά χαράς, κι άρχισα να σιγανοτραγουδώ:

Αν θυμηθείς τ΄ όνειρό μου // σε περιμένω να ρθεις

μ΄ ένα τραγούδι του δρόμου να ρθεις ονειρό μου

το καλοκαίρι που λάμπει στ΄ αστέρι με φως να ντυθείς...

Με αγάπη,

Κώστας

Η Αντιγόνη με τη Dr. Charlotte Dravet στη Μινεάπολη

Το Παγκόσμιο Συνέδριο για το Ντραβέ εξελίσσεται αυτές τις μέρες στη Μινεάπολη, μόλις εκατό χιλιόμετρα από το Ρότσεστερ (όπου είμαστε και η... Μέιγιο Κλίνικ), οπότε συμμετέχει και η Αντιγόνη η οποία ευτύχησε να βρεθεί στην ομάδα την ιδίας της Ντραβέ(!) εξ ου και η φωτογραφία. (Εξαιρέτη επιστήμονας και άνθρωπος η Δρ Ντραβέ.)

Ακολουθούν φωτογραφίες της Μαρίας-Φωτεινή η οποία έμαθε πλέον να πίνει μόνη της το "χυμό" της, ένα ειδικό "νερό" που καταπολεμά την ουρολοίμωξη (χωρίς αντιβίωση) και είναι συμβατό με την Κετογενική Δίαιτα.

Επειδή όμως, τάχα μου, έχει πόνο στην κοιλίτσα και το... ψεύτικο σκυλάκι, τα πίνουνε μαζί...  

ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ - ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ

 
Πιο πάνω βλέπετε το εξώφυλλο της έντυπης μορφής του βιβλίου μας, το οποίο όμως πλέον διατίθεται και ηλεκτρονικά. Για περισσότερες λεπτομέρειες, κάντε κλικ στην πιο πάνω φωτογραφία.

Ο Ζήνων ο Ελεάτης και τα... μνημόνια

1.  Ο Ζήνων ο Ελεάτης βασάνιζε τους συμπολίτες του (και) με "το παράδοξο του Αχιλλέα και της χελώνας" (γι΄αυτό ονομάζεται και "παράδοξο του Ζήνωνα") σύμφωνα με το οποίο, μια φορά κι έναν καιρό ο καλογυμνασμένος Αχιλλέας και η αργή χελώνα σκέφτηκαν να παραβγούν στο τρέξιμο. Όμως, για να είναι δίκαιος ο αγώνας, ο Αχιλλέας, που τρέχει 10 φορές γρηγορότερα από τη χελώνα, της χάρισε μια απόσταση εκατό μέτρων και ξεκίνησαν. Μόνο που ο Αχιλλέας δεν... μπορεί να κερδίσει τάχα τη χελώνα, γιατί, όταν αυτός θα τρέξει τα εκατό μέτρα, εκείνη θα έχει τρέξει δέκα μέτρα, άρα η χελώνα θα εξακολουθεί να προπορεύεται κατά ένα δέκατο το μέτρου, μετά ένα εκατοστό κοκ.

2.  Αυτό το... παράδοξο το ζούμε επί μήνες και μήνες με την... Τρόικα στην Ελλάδα, η οποία ματαίως προσπαθεί να μειώσει το έλλειμμα της χώρας, που τώρα είναι 11,5 δις, οπότε σου λέει, θα προχωρήσουμε σε νέες περικοπές 11,5 δις. Μόλις όμως γίνουν και αυτές οι περικοπές (όπως έγιναν και άλλες και άλλες χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα), αυτά τα χρήματα θα "αφαιρεθούν" πάλι από την πραγματική οικονομία, οπότε θα κλείσουν και περισσότερες επιχειρήσεις, θα προκύψουν ακόμη πιο πολλοί άνεργοι, άρα, αφού θα έχει αποδυναμωθεί περαιτέρω η οικονομία θα μειωθούν κι άλλο οι εισπράξεις του κράτους.

Και πάλι όμως θα συνειδητοποιήσουμε ότι, παρά τις περικοπές και των 11,5 δις, θα μας βγει ένα άλλο έλλειμμα τεσσάρων με πέντε δις. Αναγκαστικά, λοιπόν, η Τρόικα θα ζητήσει νέα μέτρα, αξίας πέντε δισεκατομμυρίων. Όμως και τώρα το έλλειμμα δεν θα εξαφανιστεί αλλά θα περιοριστεί στα δύο ή και τρία δις, γιατί εν τω μεταξύ αυτά τα πέντε θα λείψουν από την αγορά, θα κλείσουν κι άλλες επιχειρήσεις θ΄αυξηθεί πάλι η ανεργία, άρα θα μειωθούν κι άλλο τα έσοδα του κράτους, και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά, τραγικά και αδιέξοδα...

3.  Το αυτό απελπιστικό σενάριο προβλέπεται και για την Κύπρο. Πρόκειται για μια πρακτική διαδικασία που επιχειρεί να προσγειώσει και τη δική μας κοινωνία στις πραγματικές της δυνατότητες, αφού κι εμείς εδώ στην Κύπρο επί χρόνια ζούσαμε με δανεικά...  

Έπρεπε τον καλό καιρό, τότε που οι φούσκες των οικονομιών μας ήτανε στο ζενίθ τους, τότε έπρεπε να βγάλουμε τις δημόσιες επιχειρήσεις, τράπεζες και ιδιοκτησίες προς πώλησιν. Θα παίρναμε καλά λεφτά και θα είχαμε ξοφλήσει. Αν και οι οικονομίες μας ήταν (και παραμένουν) αεριτζίδηκες (πουλάμε θάλασσα, ουρανό, ακίνητα και ηλιοβασιλέματα), εκείνον τον καιρό είχαμε ρέντα στο καζίνο της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ τώρα...

4.  Ας προσέχαμε. Ας ήμασταν καλύτεροι παίχτες - δηλαδή ας είχαμε ευφυείς πολιτικούς. Θα μας είχαν προειδοποιήσει, τότε που κερδίζαμε, να εξαργυρώσουμε τις μάρκες μας το συντομότερο δυνατόν! Δεν το πράξανε και τώρα το πληρώσουμε όλοι μας πολύ, μα πάρα πολύ ακριβά!

Όλα όσα μαζέψαμε στους καιρούς της φούσκας (σπίτια, αυτοκίνητα, ...ταξίδια και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο), τα πήραμα δανειζόμενοι και τώρα για να εξοφλήσουμε, θα πρέπει στερηρούμε τα πάντα, ακόμη και τα ουσιώδη.

Αν δεν επρόκειτο για αγώνα επιβίωσης, για το ψωμί και τα φάρμακα των παιδιών μας, θα λέγαμε ανεμομαζώματα, διαολοσκορπίσματα...

Τώρα τι να πούμε; 

Ηλεκτρονική διάθεση του "Επιληψία, Αγάπη μου" στα ελληνικά και στα αγγλικά

From: info@eanagnosis.com [mailto:info@eanagnosis.com]
Sent: 30 July 2012 16:06
To: antigonι@cytanet.com.cy

Cc: paragrafos@cytanet.com.cy
Subject: Επιληψία Αγάπη Μου - Ηλεκτρονική Διάθεση

Καλημέρα,

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως τα βιβλία Επιληψία, Αγάπη Μου και Scorn Not Her Complexity διατίθενται στο εξής προς πώληση από τα διαδικτυακά βιβλιοπωλεία της Ηλεκτρονικής Ανάγνωσης σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μπορείτε να τα βρείτε στα URLs http://eanagnosis.gr/gr/Shop.php και http://www.eanagnosis.com/en/Content/11/Ebooks.html αντίστοιχα. Η αγορά προϋποθέτει την ύπαρξη λογαριασμού χρήστη (δωρεάν εγγραφή).

Στο εγγύς μέλλον οι τίτλοι θα διατίθενται και από μεγάλα διαδικτυακά βιβλιοπωλεία προς 8 Ευρώ/4 Δολλάρια ΗΠΑ.

Με εκτίμηση,

Ηλεκτρονική Ανάγνωση ΕΠΕ

Τμήμα Πωλήσεων και After-sales support

Το βασικό φάρμακο προκάλεσε τοξικότητα στο αίμα

Καλημέρα, καρδούλα μου!!!

Πώς είσαι;

Μιλούσα με το Νίκο [είναι φίλος μας γιατρός που διαπρέπει στις ΗΠΑ] στο τηλέφωνο και μπήκα online [έχουμε πρόσβαση στα Ιατρικά αρχεία της Μέγιο που μας αφορούν] και του διάβασα τα αποτελέσματα από τις αναλύσεις του παιδιού.

Μου είπε: «Έχουμε θέμα, το φάρμακο δημιούργησε τοξικότητα στο αίμα και πρέπει να δούμε εάν συνεχίσουν να πέφτουν οι τιμές". Αυτό που πιστεύει πως πρέπει να γίνει είναι να μειώσουμε το Ντεπακότ και να γίνουν πάλι αναλύσεις σε μία βδομάδα. Ο ίδιος θα πρότεινε και άλλο αιματολογικό έλεγχο, που φαίνεται πως δεν κάναμε, αλλά πιστεύει θα τον ζητήσει ο γιατρός μας. Πάντως ενδεχόμενο λευχαιμίας μου είπε δεν υπάρχει, να μην ανησυχούμε για αυτό. Στην παρούσα φάση όμως μου είπε, η ΜΦ κινδυνεύει από λοιμώξεις (μου είπε να αποφεύγουμε μολ και γενικά κλειστούς χώρους) και αιμορραγίες (εσωτερικές-μώλωπες και εξωτερικές από τυχόν χτυπήματα αλλά και από εγκεφαλική αιμορραγία σε περίπτωση κρίσης ακόμα και σε πετίτ μαλ, δηλαδή τα χεντ ντροπς!!!). Πολύ ωραία!!! Έμεινα άναυδη. Μου είπε ακόμα, πως, αν η κατάσταση τεθεί υπό έλεγχο τώρα εδώ στην Αμερική, τον αιματολογικό αυτό έλεγχο θα πρέπει να τον συνεχίσουμε και στην Κύπρο, όταν επιστρέψουμε, σε τακτή βάση. Θα περιμένει σήμερα να τον πάρω τηλέφωνο μόλις επιστρέψουμε από το γιατρό για να του πω τι και πώς.

Κώστα μου, με αυτά τα δεδομένα, ίσως δεν θα πρέπει να φύγω για το συνέδριο [στις 15 Αυγούστου είναι το παγκόσμιο συνέδριο για το  Ντραβέ στη Μινεάπολη και έχει δηλώσει συμμετοχή και η Αντιγόνη, ως πρόεδρος του Κυπριακού Συνδέσμου για την Επιληψία]. Τι λες κι εσύ; Να περιμένουμε να δούμε τι θα μας πει κι ο γιατρός μας και βλέπουμε; Αν, πάντως, μειώσουμε το Ντεπακότ, ίσως το παιδί αρχίσει πάλι τις κρίσεις και αυτό, μου είπε ο Νίκος, θα είναι πάλι πολύ ανησυχητικό. Γιατί αν μειώσουμε το Ντεπακότ και αρχίσουνε οι κρίσεις και δεν έχει μειωθεί η τοξικότητα στο αίμα, τότε το παιδί κινδυνεύει από εγκεφαλική αιμορραγία…

Αχ, πάμε να ελέγξουμε το ένα και χαλούμε το άλλο. Κώστα μου, ήξερα πως σε κάποια χρονική στιγμή οι παρενέργειες των φαρμάκων θα δυσκόλευαν την κατάσταση. Δεν είναι δυνατό, ένα παιδί, επί μια δεκαετία, να παίρνει τόσα χημικά από μωρό, χωρίς επιπτώσεις… Ήταν θέμα χρόνου… 

Μακάρι να σε είχα εδώ, ψυχή μου...

Άντε, πάω να ξαπλώσω, γιατί η Μαρία-Φωτεινή ίσως  ξυπνήσει πάλι τα άγρια χαράματα και  πρέπει να έχω το μυαλό μου καθαρό.

Σε φιλώ, αγαπούλα μου, ψυχή μου!

Η Αντιγόνη σου

----------------------------------

  

Αντιγόνη μου, καρδούλα μου. Και να κλάψουμε και να μην κλάψουμε, δεν ωφελείται το παιδί μας. Αν κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και την αισιοδοξία μας, θα το ωφελήσουμε. Εχουμε καλό γιατρό και μας καθοδηγεί σωστά. Επί τόσα χρόνια βρίσκει λύσεις για πολύ χειρότερα. Κάτι θα σκεφτεί και για την τοξικότητα του αίματος. Να δούμε τι θα σου πει σήμερα.

Για το συνέδριο. Ρώτα το γιατρό, ζήτα τη γνώμη του.  Η δική μου γνώμη είναι πως δεν πρέπει να το χάσεις.

Τα λέμε σε λίγες ώρες τηλεφωνικώς.

σε λατρεύω - ο Κώστας  σου

Παραμύθι με... ονόματα

Το κακό με την... επωνυμία (ναι μεν έχουμε νικ, ωστόσο κάποιοι ήδη μας γνωρίζουν) το κακό, λοιπόν, με αυτή την οιονεί επωνυμία είναι ότι δεν μπορείς να μιλήσεις ωμά για πράγματα που έζησες, γιατί φοβάσαι ότι θα εκθέσεις άλλους και δεν το θέλεις, αφού δεν είναι σωστό να μιλάς σε βάρος άλλων, ερήμην τους, μιας και δεν έχουν την ευκαιρία να φέρουν αντίλογο. Οπότε αναγκάζεσαι και μιλάς μεταμφιεσμένα, όπως στα... παραμύθια...

Το λοιπόν, μια φορά κι έναν καιρό (όπως λεν στα παραμύθια...), στα γραφεία του πανεπιστημίου, της Ομήρου, στον πέμπτο όροφο, ήταν ένας εικοσάχρονος φοιτητής που γούσταρε το διάβασμα και κόλλησε δίπλα σε έναν καθηγητή και του έκανε θελήματα. Μην φανταστείτε καφέδες και τέτοια (βιβιογραφική αποδελτίωσης κάναμε, αφού βαριότανε ο άρχοντας). 

Παραδίπλα, λοιπόν, στον Καζάκο, ήταν ένας άλλος "βοηθός", μόνο που εκείνος ήτανε πολυ μεγαλύτερος και μεταπτυχιακός, και ως συνήθως, ακολουθούσε και αυτός την πεπατημένη: 

κολλουσε στο γραφείο τού... "προστάτη", του έκανε το βοηθό επί δυο τρία χρόνια, καλλιεργούσε τις επαφές με τους συναδέλφους τού προστάτη (μην πάθουμε... προστάτη με τόσους προστάτηδες....), τους έκανε και τα κέφια και ξαφνικά, προκηρυσσόταν μία θέση κομμένη και ραμμένη στα μετρα τού... κάλφα, κι αφού δεν υπήρχε ανταγωνιστής, κυλούσαν όλα μέλι-γάλα, όπως κύλησαν και για τον προστατευόμενο του Καζάκου: στον Τομέα όλοι ήξερα οτι ο Σ.....λης ήτανε καλό παιδί κλπ κλπ κλπ... (Ξέρετε πως χτίστηκαν τα μπορδελοπανεπιστήμιά μας, να μην τα πολυλογώ...)

Που λέτε, δυο χρόνια μετά, ο τύπος τα είχε καταφέρει μια χαρά και ξεκίνησε ως Λέκτορας (όταν πια τα κουκιά ήτανε σίγουρα και τον ψηφίσανε στον Τομέα -γιατί κι ο Καζάκος, προφανώς, θα ψήφιζε κάποιους άλλους προστατευόμένους κοκ. 

Δυστυχώς για μένα, τότε, είχα κάτι κοινό με τον ανερχόμενο κάλφα του Καζάκου: κάπνιζα. Κι ο δικό σας με είχε ρημάξει στην τράκα. Μια φορά, όμως το παρακάκανε: έχεις ένα χιλιάρικο, μου λέει ο άχρηστος. Εγώ ένα χιλιάρικο είχα όλο κι όλο για να βγάλω το μισό μήνα (το ογδόντα κάτι, το χιλιάρικο είπε μεγάλη πέραση) και μου το ζήτησε γιατί είχε... ξεχάσει (λέει) να πάρει λεφτά μαζί του (ενώ εγώ ο... πλούσιος, δεν ήξερα τι να τα κάνω και παραγέμιζα τις τσέπες μου -άει στο διάολο...). 

Την άλλη μέρα, τίποτα. Έπαιζε πελλό, όπως λέμε στην Κύπρο. Εγώ ντρεπόμουνα να του το ζητήσω. Τι να του έλεγα και μάλιστα μπροστά στον κόσμο. Δώς μου το χιλιάρικο; Δεν τολμούσα. Αλλωστε, ο λεγάμενος, τώρα πια φρόντιζε να εμφανίζεται μπροστά μου (απόφευγε το τετ α τετ) με... παρέα. Κι εγώ ζούσα με τα φαγιά και τ΄αποφάγια που είχε ο καημένος ο Βαγγέλης, ο συγκάτοικός μου, στο ψυγείο. (Να σαι καλά ρε Βαγγελη, εκεί στην Τρίπολή που βρίσκεσαι!)

Έτσι κι έτσι ο Σ.....λης, ρε Βαγγέλη. Τι λες, ρε Κάπα; (Κι Βαγγέλης φτωχαδάκι ήτανε). Να του τα ζητήσεις, μωρέ! Μισή ντροπή δική του και μισή δική σου! Να μη του το χαρίσεις! -Ντρέπομαι, ρε γαμώ το... και είναι συνέχεια με κόσμο. Τι κάνω; Οκ. θα στηθώ εκεί κοντά και θα περιμένω πότε να μείνει μόνος του.

Όμως, από τη μέρα που μου πήρε το χιλιάρικο, ο Μ. Σ...λης, έκανε πως δεν με έβλεπε. Μια φορά πήγα μπροστά του και πετάχτηκε από... έκπληξη για να με γνωρίσει σε κάποιον άσχετο που έκανε διδακτορικό στη Συνθήκη της Ρώμης... (Εγώ τότε ψιλοπεινούσα και είχα χεστεί για τη Συνθήκη της Ρώμης...)

Μ΄ αυτά και με τα άλλα, μου τόφαγε το χιλιάριο ο μπαγάσας. Και να σκεφτείτε, ήτανε κι ευκατάστατος, γαμώ το του! Αλλά δεν είχε πάνω του ούτε ντροπή ούτε τσίπα: (Κι αυτό το ζουλάπι, μαθαίνω, ότι τώρα κοντεύει να γίνει και πρύτανης!!!)

Θα μου πείτε, είμαι μνησίκακος. Έχετε δίκιο: είμαι πολύ μνησίκακος, όχι τόσο γιατί μου έφαγε το χιλάρικο, αλλά για την υποκρισία, την απατεωνιά και την παγαποντιά του Σ.......λη, που τον προστάτευε ο νυν ομότιμος Καζάκος, ο οποίος τότε ήτανε καραπασόκος με βούλα, κι ενώ τότε ήξερε, από μέσα, τα καμώματα των.. .αντρέηδων, τώρα τον πήρε ο πονος να μας φωτίσει για το πώς θα βγούμε από την κρίση και πώς θα ξεφύγουμε από τα δάνεια που έκανε το συνάφι του.

Άσε μας, ρε Καζάκο! Να χαρείς! 

ΥΓ. Είπα ν΄αποφύγω τα ονόματα και να γράψω παραμύθι, αλλά μας βγήκε παραμύθι με σχεδόν... ονόματα.

[To εν λόγω κείμενο γράφτηκε ως σχόλιο, αντιστοικτικά προς το άρθρο του αγαπημένου φίλου Νίκου Δήμου http://www.lifo.gr/mag/columns/5053 ]

Νέα από την αιματολόγο (Είχαμε ενδείξεις για λευχαιμία)

[Είχαμε ενδείξεις για λευχαιμία και ο γιατρός μας, ο Δρ Κόταγκαλ, μας παρέπεμψε σε αιματολόγο http://issuu.com/paragrafos/docs/pediatrcic_hematology-oncology_mayo_clinic_5-_jul_/1 ]

Στις 2:30 το απόγευμα μας είδε η αιματολόγος. Ευγενέστατη, τέλεια προφορά και γιατρός που στο δευτερόλεπτο σου εμπνέει εμπιστοσύνη: ήξερε τι έλεγε. Α, σου είπα πως είναι Ινδή, ήμουν που ήμουν fan των Ινδών, τώρα έγινα ακόμα απαραπάνω!

Αφού λοιπόν μου συστήθηκε και μας χαιρέτησε με ρώτησε ευθαίως ποιες είναι οι ανησυχίες μου. Κάπως κόμπιασα, γιατί δεν περίμενα αυτή να ρωτήσει εμένα, αλλά να αρχίσει αυτή να λέει ό,τι είχε να λέει και μετά να ρωτήσω - έτσι γίνεται συνήθως.. Αμέσως όμως συνήλθα και της είπα ότι ανησυχήσαμε από τις τελευταίες αναλύσεις για την hemoglobin F.

Α, ωραία μου λέει, ανησυχείς γιατί η τιμή είναι ψηλή, ενώ δεν θα έπρεπε να συμβάινει αυτό. Συμφώνησα και συνέχισε λέγοντας πως προτού το εξηγήσουμε αυτό, ας κάνουμε μια αναδρομή στα φάρμακα της. Κι εκεί, έγινα κατακόκκινη γιατί συνειδητοποίησα πως άφησα το ημερολόγιο των φαρμάκων στο σπίτι... μα πώς το έκανα αυτό, δεν μπορώ να καταλάβω, πάντα τα έχω μαζί μου, αλλά ως δια μαγείας μου ήρθαν όλα στο μαυλό μου, με ημερομηνίες...τα πάντα! Η αιματολόγος έγραφε σε μια κόλλα και έκανε κάτι σχεδιαγραμμάτα με ημερομηνίες, ονομασίες φαρμάκων, τόξα, καμπύλες και άλλα ακαταλαβίστικα. Οχι όμως και τόσο ακαταλαβίστικα τελικά... Πίστεψέ με, Κώστα μου, όλοι μα όλοι οι γιατροί που έχω δει εδώ, ακόμα και οι ειδικευόμενοι, κάνουν το ίδιο πράμα όταν είναι να γράψουν το ιστορικό, ακολουθούν μία μέθοδο που θυμίζει ιερογλυφικά, στενεγραφία και... κινέζικα - ούτε συνεννοημένοι να ήταν!

Επιστρέφω: μετά από αυτό μου εξήγησε τι κοιτάει αυτή ως αιματολόγος σε ένα παιδί: τρία πράγματα, τα οποία ο Δρ. Κότακαλ τα έλεγξε ήδη. Μου είπε πως τέτοιος έλεγχος δεν είναι ρουτίνα και με ρώτησε αν ξέρω γιατί ο γιατρός μας "διέταξε" κάτι τέτοιο. Ανάφερα το "τεστ ύπνου", τη δραστηρίοτητα στο σύνδρομο restless feet, στο ότι κάτι τέτοιο ίσως να οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου, οι εξετάσεις δεν έδειξαν αυτό επομένως πήγαμε ένα βήμα παρακάτω και κάναμε αυτά που κάναμε. Φυσικά, τόνισα ότι ο γιατρός μας δεν αφήνει τίποτα στην τύχη κι αυτή πρόσθεσε πως ο δρ Κότακαλ κατανοεί πόσο περίπλοκη και δύσκολη είναι η περίπτωση της ΜΦ και αφού ζούμε και μακριά εννοείται πως θα ελέγξει ό,τι είναι δυνατό ώστε δίνοντάς μας το ΟΚ να επιστρέψουμε στην Κύπρο να είναι όντως ΟΚ!   

Να μην τα πολυλογώ, μετά το ιστορικό, μου είπε πως η ίδια πιστεύει πως αυτή η ανωμαλία οφείλεται στο Ντεπακότ και στη Λεβοκαρνιτίνη, τα οποία ελαττώνουν το αίμα στο νωτιαίο μυελό κι έτσι αυτός αμύνεται και αναγκάζεται να δημιουργήσει μια άλλη μορφή αιμοσφαιρίνης, την hemoglobin F, την οποία έχουν μόνο τα βρέφη. Αυτός είναι από τους λόγους που ένα παιδί ή ένας ενήλικας αναπτύσσει hemoglobin F.

Τη ρώτησα τι γίνεται με την παιδική λευχαιμία και τότε κτυπά με δύναμη το χέρι στο γόνατό της και λέει δυνατά και με γέλια: I knew IT! I knew you were gonna ask me about that, Dr Kotagal told me about you and how you read and find everything! Ναι, μου είπε η παιδική λευχαιμία κάνει αυτό, αλλά οι υπόλοιπες αιμοσφαιρίνες της ΜΦ δεν συνάδουν με κάτι τέτοιο, επίσης η κλινική εικόνα της δείχνει καλή (την εξέτασε λεπτομερώς) και αφού δεν κάνει πυρετούς χωρίς λόγους τότε είναι σχεδόν βέβαιη πως είναι τα φάρμακα η αιτία.

Αλλά, για να είμαστε εκατό τα εκατό βέβαιοι και επειδή, μου είπε, ξέρω πως θες αποδεικτικά στοιχεία να έχεις, θα κάνουμε και ανάλυση αίματος για να αποκλεισουμε τη λευχαιμία. (Είδες πώς διαβάζουνε αυτοί οι άνθρωποι τις σκέψεις μας πριν από εμάς!)

Αργά το απόγευμα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε βγήκαν-κιόλας-τα αποτελέσματα και δεν είναι τίποτα το ανησυχητικό, δεν είναι λευχαιμία. Πέταξα στα ουράνια!!!

Πάει κι αυτή η αγωνία, καρδιά μου, δεν σου κρύβω πως τα έπαιξα λιγάκι αυτές τις μέρες. Το είχα συνέχεια στην σκέψη μου, ό,τι κι αν έκανα. Το μόνο που έλειπε είναι να πάθαινε και λευχαιμία η ψυχούλας μας... Δόξα τω Θεώ! Μου είπε όμως, οι τιμές των λευκοκυτάρων είναι ακόμα χαμηλότερες σε σύγκριση με αυτά που κάναμε το Μάη και θα πρέπει να το δούμε με το γιατρό μας, ίσως κάνει κάτι στις δόσεις των φαρμάκων. Αλλά, όπως είναι κι αν μείνουμε, δεν ανησυχεί.

Ξέχασα να σου πω πως φεύγοντας απ' εκεί μου έδωσε το τηλέφωνο τής γραμματέας της και μου είπε οποιαδήποτε ώρα μπορώ να την πάρω τηλέφωνο και να τη ζητήσω για ό,τιδήποτε και να χρειαστώ, είτε εδώ είτε Κύπρο. (Πώς να μην τους αγαπήσεις αυτούς τους ανθρώπους!)

Αυτά Κώστα μου! Θα μιλήσουμε σε λίγες ώρες στο τηλέφωνο! Σε φιλώ, ψυχή μου!