Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ο μόνος λόγος...

«(…) Ζούμε την καθημερινότητά μας, ξεχνώντας τον Θάνατο. Διαμαρτυρόμαστε ενάντια στο Μνημόνιο, λησμονώντας το πιο σκληρό μνημόνιο που (κρυφά και μυστικά) ορίζει πότε και πώς θα φύγουμε από τη ζωή. Και κυρίως: ορίζει το ότι σίγουρα θα φύγουμε. Είναι το μόνο βέβαιο που ξέρουμε για το μέλλον μας. (…)»     Νίκος Δήμου  

Τα καλοκαίρια, πολύ αργά το απόγευμα, δίπλα από τη ρεματιά, η γειτονιά μας ξεφώνιζε από χαρά. Και ήτανε όλα τόσο, μα τόσο όμορφα! (Ήταν;) Αλλού τα κορίτσια παίζανε "μήλα", εμείς κυνηγητό και κρυφτό και παντού το μόνο που άκουγες ήταν γέλια και πάλι γέλια (παντού;).

Τότε, δεν ξέρω γιατί, σαν και να περνούσανε πολλά "αεροθούμενα" στους ουρανούς, αφήνοντας γοργές άσπρες συνεφέννιες γραμμές, οπότε, έτρεχα σπίτι και έπαιρνα τα κιάλια που είχε κλέψει ο πατέρας από το στρατό, πασχίζοντας να δω μέσα από το φινιστρίνι κόσμο. Και μετά που νύχτωνε, συνέχιζα επί ώρες να κοιτάζω τ΄ αστέρια και το φεγγάρι! 

Κι όμως δεν ήταν όλη αυτή η ευτυχία διάχυτη. Πέρα από τη ρεματιά, άλλα παιδιά, βελόνιζαν καπνά ολημερίς, τρώγανε βιαστικά και πέφτανε στο κρεβάτι σκοτωμένα, γιατί έπρεπε στις τρεις και στις τέσσερις τα χαράματα πάλι να σηκωθούνε.

Είχαμε όμως και κάποια άλλα παιδιά που κανείς δεν τα έβλεπε και κανείς δεν τα ήθελε κι ούτε τους μιλούσε: τον Πέτρο, το "μογγολάκι", το Γιαννή με τα ανύπαρκτα πόδια και την Αλέκα που λιποθυμούσε κάθε τρεις και λίγο.

Υπάρχει ζωή και ζωή. Και τα πολλά τα χρόνια δεν σημαίνουν απαραίτητα και ζωή καλή. Κάποτε μοιάζουνε με παρατεταμένη αγωνία, που την ανέχεται κανείς, γιατί απλώς δεν τον αφήνουνε να αυτοκτονήσει ο φόβος και οι υποχρεώσεις.

Προσωπικά, ο μόνος λόγος για τον οποίο νομίζω πως επιθυμώ να ζω, είναι για να συναντώ καλές ψυχούλες και καρδούλες τρυφερές. Αφού δεν μπορούμε να νικήσουμε τον ανελέητο θάνατο, τουλάχιστον ας τον κοροϊδεύουμε αγαπώντας...

Με εκτίμηση, Κάπα

Δημοσιεύτηκε εδώ: http://www.lifo.gr/mag/columns/5211?comments_page=2&comments_order=o#comments

8 σχόλια:

Sarah είπε...

Σε καταλαβαίνω...

harrysmatical είπε...

Ελεγα να σου στειλω πριβε ημεηλ,αλλα ανεβασες ποστ...απιστευτο.
Ειχες καμμια διαισθηση για θεματα ...ζωης & θανατου..?
Σου στελνω απο το λαπτοπ μου απο το νοσοκ Γενηματα στην Αθηνα,οπου τη Δευτερα μαλλον κανω εγχειρηση για αφαιρεση μορφωματος στο στομαχι.Η γαστροσκοπηση εδειξε καλοηθεια αλλα μεχρι να γινει βιοψια,ειμαι τρελλαμενος.
Υγεια & αγαπη λοιπον,προς καλους ανθρωπους,το νοημα της ζωης .
Ο θεος να μας φυλαει ολους.

paragrafos είπε...

Δεν ήξερα ότι έχω διαίσθηση, ώσπου ήρθα τα άσχημα μαντάτα: από προχτές η αδελφός μου αρρώστησε βαριά... Θα αναρρώσει, αλλά πολύ αργά και βασανιστικά...

Και τώρα μου λές κι εσύ ότι μπαίνεις στο νοσοκομείο για επέμβαση...

Τι να πω, ρε Χάρρυ, τι να πω...

Πάντως και η μάνα μου είχε μορφώματα από 46 χρονών. Από τότε, κάθε χρόνο κάνει εξετάσεις και ακόμη και τώρα που έφταστε τα 75 όλα δείχνουν καλοήθεια.

Φίλε Χάρρυ, είμαστε δίπλα σου!

Να δεις που όλα θα πάνε καλά!

Με αγάπη,
Αντιγόνη, Μαρία-Φωτεινή και Κώστας

ΥΓ. Όταν μπορείς να μιλήσεις από τηλεφώνου, στείλε sms και θα σου τηλεφωνήσω. Κάπου θα έχεις το τηλέφωνό μου. Στο το ξαναθυμίζω:
00 357 99 69 44 61

harrysmatical είπε...

"Σαν να ειχαν ποτέ τελειωμο,τα βασανα κι οι καυμοι του κοσμου".
Παπαδιαμαντης.

Καθε σπιτι & βασανο.

Τηλ με ενα παιδικο φιλο,η μανα του με εγκεφαλικο,η γυναικα του με καρκινο μαστου,στην 6η χημιοθεραπεια ,με πεσμενα μαλλια...

Πρεπει να αλλαξουμε τελειως φιλοσοφια. Να κανουμε τσεκ απ για καθε οργανο του σωματος οσο συχνα πρεπει...

Πληρωνουμε τον εγωισμο & την αλαζονεια της νιοτης & του στραβου κεφαλιου μας..Και τον υποσυνειδητο φοβο του τσεκ απ.λες &..αναβαλλοντας την ...προγνωση της αληθειας,η αληθεια...δεν θα πραγματοποιηθει..!

Νοοτροπια ουφο. Αδιαφορω για την αρρρωστια,θα...αδιαφορησει κι εκεινη για μενα...

Νομιζουμε τι θα ζουμε ανθυγειινα,χωρις καποια οργανα να ...πετσικαρουν..

Εχω ορκιστει στο Θεο,αν με βγαλει καλα απο αυτο το βασανο να αλλαξω ζωη.

Ζεμανφου για λεφτα,
ζεμανφου για πολιτικη,
την υγεια μας & την αγαπη μας
για οικογενεια & φιλους.

Ειμαστε καλοι,δεν βλαψαμε ουτε ανθρωπο,ουτε ΧΑγιτη......Ο Θεος θα μας δωσει μια τελευταια ευκαιρια γα αλλαγη...

Για την καρκιαν & την αγαπην μας,
μα τον Θεο,ουλα χαλαλιν μας

Φιλια σε ολους

Sarah είπε...

Περαστικα Χαρυ. Ολα θα πανε καλα, ειμαι βεβαιη!

harrysmatical είπε...

Thank u !

paragrafos είπε...


Ο/Η Sarah είπε...
Περαστικα Χαρυ. Ολα θα πανε καλα, ειμαι βεβαιη!

28 Οκτ 2012 10:40:00 μ.μ.
-----------------

Sarah, όλοι μας ελπιζουμε το καλύτερο. Έλαβα δυο τρία μέιλ και από κάποιους... άσπονδους μπλογκοφίλους του Χάρρυ, που ρωτάνε για την υγεία του και του εύχονται περαστικά.

Παιδιά, όλοι ελπίζουμε στο καλύτερο.

Φίλε Χάρρυ, κράταααααα!

Με αγάπη,
Κώστας και Αντιγόνη

harrysmatical είπε...

Αλα μου,εχω & κρυφο ...θεατηριο
(νεολογισμος αλλα μου φαινεται νοηματικα ορθος...)

Στις περιπετειες υγειας φαινεται & το αληθινο ενδιαφερον του καθενος.

Οπως & η μεγαλη αδυναμια του ανθρωπου να σωσει τον συνανθρωπο του...
" Να βγαλει τη καρδια του να τη δωσει " ο καθενας μας στον δικο του ανθρωπο,δεν θεραπευεται ετσι η αρρωστεια..

Ειμαστε ολοι μονοι μας,οση αγαπη να δινουμε & να παιρνουμε.

Τι να κανουμε για τη ΜΦ..?
Για επιληπτικους..?
Για καρκινοπαθεις..?
Για ...αρβανιτικα κεφαλια..?

Οι μη προγονοι ελεγαν & κανενα σοφο...
Καλλιο προλαμβανειν παρα ταλαιπωρεισθαι..

Για 30 χρονια σκαμπανεβαζα απο τα 95 στα 166(!) κιλα.Νομιζα οτι ημουν ..ανάλωτος ( κατα το ευαλωτος..)
Τωρα μου σερβιρουν φιδε αναλατο...

Παντα αρχιζα διαιτα..." απο Δευτερα " ...
Μεχρι που ηρθε η ..." Ματωμενη Κυριακη",με αιμορραγια στομαχου.

Ευχομαι η καθε οικογενεια να ξεπερασει το τωρινο προβλημα της
& μετα..αλλαγη ζωης.

Οχι απο Δευτερα...

Απο ...χθες !.