Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Φωτο...ταυρομαχίες επί χάρτου (και ένα αληθινό παραμύθι)

.

Κανείς δεν ξέρει...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι
τόσο δα μικρό
με υγεία εύθραυστη
σαν λεπτό γυαλάκι.

Τα μωράκια δεν την θέλανε,
γιατί μόλις τα αντίκρισε,
έτρεχε να τ΄ αγκαλιάσει,
κι εκείνα φεύγαν, τα καημένα, μακριά,
τρομαγμένα και κλαμένα.

Τα μεγαλύτερα παιδιά, γελούσανε μαζί της,
που περπατούσε σα γριούλα μεθυσμένη
κι έτρεμε
σα γατάκι πεταμένο στο χιονιά.

Μα, κι οι γονείς της δεν την άφηναν να βγαίνει έξω, μην κρυώσει,
κι ούτε να παίξει με ένα δυο παιδάκια που την θέλαν,
γιατί αν κολλούσε καμιά ίωση
θα είχανε πάλι δράματα κι εντατικές ξανά...

Έτσι σιγά-σιγά κλειστήκανε στο σπίτι
και λίγο λίγο τους ξεχάσαν όλοι.
Μα το κουκλάκι δεν ξεχνά και θέλει τα άλλα τα παιδάκια
και δεν περνάει στιγμή που να μην τ΄ αποζητά
και να τα απαιτεί ξανά, ξανά, ξανά...

Και σαν η φωνούλα της βραχνιάσει από το κλάμα
και τα ματάκια κοκκινίσουν για καλά,
όταν η ελπίδα της στερέψει και καταλάβει
πως δεν υπάρχουνε για μας, ούτε και σήμερα, παιδιά,
τότε ζητάει ν΄ ανέβει πάνω ο άλλος φίλος της,
που δε μιλαει, μα έμαθε μαζί της να παίζουνε... χαρτιά.

"Πήδα", του λέει, "να πιάσεις το χαρτάκι",
στα ελληνικά, τα ρωσικά και τ΄ αγγλικά.
Κι εκείνος αμέσως παίρνει φόρα,
σας σίφουνας ορμάει δίπλα της,
προσεχτικά-προσεχτικά

Μα ποιος του έμαθε να προσέχει το παιδάκι,
και σαν ορμά για τα χαρτιά,
εκείνη κλείνει τα ματάκια, στέκεται ακίνητη
κι αυτός περνάει ξυστά;

Μα ποιος του έμαθε να προσποιείται τον ταύρο
κι αυτή με το χαρτί τον... ταυρομάχο
και επί ώρες και ώρες να χορεύουν
και να γελουνε σαν παιδιά;

Κανείς δεν ξέρει...

ΥΓ. Οταν προ διμήνου επέστρεψαν από τις ΗΠΑ και ο σκύλος μας τις είδε στην αυλή, τρελάθηκε και είπαμε πως θα του φύγουνε τα τσίσα, απ΄ τη χαρά! Τρέχει η κόρη μας να τον αγκαλιάσει κι απ΄την χαρά της "βράχηκε" εκείνη!

ΥΓ.2  Ασφαλώς συμβαίνουν κι ατυχήματα, που και που. (Ιδίως όταν προσέχω εγώ το παιδί...)

Πριν ένα μήνα, παίζαμε στην αυλή τον... ταυρομάχο και το παιδάκι μου έχασε την ισορροπία του. Δεν πρόλαβα να την πιάσω καλά και χτύπησε ελαφρά με τα ούλα στο πλακάκι. Αίμα, κακό... Το τι στεναχώρια τράβηξα, δεν περιγράφεται. Σχεδόν αρρώστησα για τρεις μέρες. Να όμως που μας βγήκε σε καλό. Γιατί έτσι όπως έπεσε και χτύπησε με το ούλο, σχίστηκε και βγήκε επιτέλους το ένα δόντι!!!
(Ο οδοντίατρος στην Αμερική μας είπε ότι αν αργήσουν τα δόντια να βγουν, θα πρέπει να τα βοηθήσουμε σχίζοντας τα ούλα...) Τις προάλλες , λοιπόν, που το συζητούσαμε με την Αντιγόνη που λεει χαριτολογώντας: "Κώστα μου, αργεί να βγει το άλλο δόντι. Δεν πάτε να παίξετε κάτω σαν την άλλη φορά;"

















22 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

Όλε! Είναι μία κούκλα!

Μαριλενα είπε...

τι ομορφες φωτογραφίες!
να μου τη φιλήσεις :))
(και τα δυο τα κορίτσια σου δηλαδή)

harryentism είπε...

Εχω την εντυπωση οτι ειναι πολυ αδυνατη...

inthesweetshop είπε...

Ολε indeed! lol
Οι φωτογραφιες σας μου φτιαξανε την (πολυ γκριζα) μερα...Σας ευχομαι πολλα παιχνιδια και χαρες και γελαστα πυτζαματα απογευματα.
Την αγαπη μου σε ολη την οικογενεια μ'ενα εξτρα χαδι στον ...ταυρο!
Νινα

Kαπα είπε...

Blogger Ο/Η harryentism είπε...

Εχω την εντυπωση οτι ειναι πολυ αδυνατη...

19.1.10
---------------------

Η διατροφή της είναι μετρημένη (την παρακολουθεί μια εξαιρετική διαιοτογόγος του Μέιγιο) στο γραμμάριο, έτσι ώστε να παίρνει μεν όλες τις θρεπτικές ουσίες, όχι όμως έξτρα θερμίδες. Γιατί έχει αποδειχθεί ότι το έξτρα βάρος επιδεινώνει τις επιληπτικές κρίσεις.

Πολλά φιλιά

Κάπα

harryentism είπε...

Αρα το εξτρα βαρος βλαφτει σε ολα...

Αρχιζω διαιτα...

Ριξε κανα πολιτικοκοινωνικο ,οποτε θες...

Ουτε 1 κομμα δεν δεχεται την μονη ορθη & δικαιη λυση,τη ..." διχοτομηση"...

Μεγαλοιδεατισμος...

harryentism είπε...

Λιγο τα ορθογραφικα να διορθωσεις & το κειμενο θα γινει αψογα ρομαντικο...

Οντως ο σκυλος ειναι...ο καλυτερος φιλος...αλλα με στενοχωρει οτι ζει μονο 15 χρονια,γι' αυτο & δεν αποφασιζω να παρω κι εγω..

Ανώνυμος είπε...

Φίλε Χάρρυ, ευχαριστώ για την επισήμανση. Του έριξα μια ματιά και βρήκα ένα σωρό αβλεψίες. Νομίζω ότι τώρα σαν και να το συνέφερα λιγάκι.

Ευχαριστώ πολύ

Κάπα

athanasia είπε...

Ωραίες στιγμές! Κι η Μαρία-Φωτεινή πολύ χαριτωμένη! :)

Ανώνυμος είπε...

ΥΓ.2

Ασφαλώς συμβαίνουν κι ατυχήματα, που και που. (Ιδίως όταν προσέχω εγώ το παιδί...)

Πριν ένα μήνα, παίζαμε στην αυλή τον... ταυρομάχο και το παιδάκι μου έχασε την ισορροπία του. Δεν πρόλαβα να την πιάσω καλά και χτύπησε ελαφρά με τα ούλα στο πλακάκι. Αίμα, κακό... Το τι στεναχώρια τράβηξα, δεν περιγράφεται. Σχεδόν αρρώστησα για τρεις μέρες. Να όμως που μας βγήκε σε καλό. Γιατί έτσι όπως έπεσε και χτύπησε με το ούλο, σχίστηκε και βγήκε επιτέλους το ένα δόντι!!! (Ο οδοντίατρος στην Αμερική μας είπε ότι αν αργήσουν τα δόντια να βγουν, θα πρέπει να τα βοηθήσουμε σχίζοντας τα ούλα...)
Προχτες, λοιπόν, που το συζητούσαμε, μου λέει η Αντιγόνη: ¨"Κώστα μου, αργεί να βγει το άλλο δόντι. Δεν πάτε να παίξετε κάτω άλλη μια φορά;"

Με εκτίμηση

Κάπα

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξέρω εάν το παιδί έχει... ασκηθεί στον πόνο...

Πάντως όταν χτυπάει, ειδικά την ώρα που παίζει με το σκύλο, προσποιείται ότι δεν πονάει, γιατί δεν θελει να χάσει την παρέα του και το παιγνίδι τους.

Οταν έπεσε, λοιπόν, και χτύπησε στα ούλα, άρχισε να κλαίει. Ξαφνικά όμως σταμάτησε το κλάμα και μου λέει: μπαμπά, δεν κλαίω, γελάω, κι ενόσω το δάκρυα έτρεχαν, πίεζε τον εαυτό της να γελάσει...

Περιποιηθήκαμε τα ούλα, ξεπλύναμε το στόμα από το αίμα και τα δάκρυα από το πρόσωπο, βάλαμε και λίγο πάγο στο ένα γονατο και σε λίγη ώρα αρχίσαμε πάλι το παιγνίδι!!!

Με εκτίμηση

Κάπα

harryentism είπε...

Να ' ταν τα νιατα 2 φορες
& σιδερενιες οι...καρδιες...

InSilence είπε...

Το ίδιο μας είχαν πει κι εμάς για τα δόντια της κόρης μου που δεν έλεγαν να βγουν. Είχε πολύ στραβά δοντάκια γιατί κοιμόταν με το δάχτυλο στο στόμα και η στοματική της κοιλότητα ήταν παραμορφωμένη.

Έκανα το εξής: Κάθε βράδυ που την έβαζα για ύπνο, της έλεγα να ονειρευτεί ότι έχουν βγει όλα τα νέα δόντια και έχει ένα αστραφτερό και όμορφο χαμόγελο.
Το κόλπο δούλεψε - ίσως να ήταν και τυχαίο φυσικά - μέσα σε 2 μήνες τα δόντια άρχισαν να σκάνε το ένα μετά το άλλο.

Τις καλύτερες ευχές μου σε όλη την οικογένεια και γλυκά-γλυκά φιλιά!

harryentism είπε...

Καλα εκανες & κατεβασες το ποστ για τον καναλαρχη,δεν φταιει το βαθυ κρατος της Τουρκιας αλλα μαλλον...η " βαθεια β*λα " της κυριας...

Πισω απο καθε ταραχη & μια γυναικα...

Kαπα είπε...

Ανώνυμος Ο/Η InSilence είπε...

Το ίδιο μας είχαν πει κι εμάς για τα δόντια της κόρης μου που δεν έλεγαν να βγουν. Είχε πολύ στραβά δοντάκια γιατί κοιμόταν με το δάχτυλο στο στόμα και η στοματική της κοιλότητα ήταν παραμορφωμένη.
-------------------

Σας ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές σας.

Σχετικά με τα ούλα των παιδιών με επιληψία: Λόγω της φαρμακευτικής αγωγής τους τα παιδιά με επιληψία πάσχουν από διόγκωση (προς τα έξω) των άνω ούλων που δίνουν την εντύπωση ότι είναι συνεχώς πρησμένα.

Γι΄αυτό και τα παιδάκια με επιληψία έχουν πρόσθετες δυσκολίες κατά την οδοντοφυία, οπότε πρέπει να παρεμβαίνουν οι οδοντίατροι και να τα σχίζουν, για να διευκολυνθεί η εμφάνιση των νέων δοντιών.

Πολλά φιλιά

Με εκτίμηση και αγάπη

Κάπα

Kαπα είπε...

Ο/Η harryentism είπε...

Καλα εκανες & κατεβασες το ποστ για τον καναλαρχη,δεν φταιει το βαθυ κρατος της Τουρκιας αλλα
---------------------------

Έκανα λάθος που βιάστηκα και απέδωσα τη δολοφονία σε προβοκάτσια με σκοπό την πρόκληση ενδοελληνοκυπριακής αναταραχής.

Δεν μπορουσα να φανταστό ότι ένα στυγερό και οδυνηρό έγκλημα σαν κι αυτό θα μπορουσε να κρύβει πίσω του τόση ανθρώπινη μωρία και ωμότητα (δέκα χιλιάδες ευρώ κοστίζουν οι δολοφονίες στον κυπριακό υπόκοσμο). Τραγικό...

Με θλίψη

Κάπα

harryentism είπε...

Εγω διαβασα για 50 χιλ...

Φταιει & το θυμα,με τοσα λεφτα & κυκλοφορουσε με...Σμαρτ...

Τον φαγανε λαχανο...

Πες μου αν ο νομος περι οπλοκατοχης/-φοριας στη Κυπρο ειναι σαν τον Γκρεκικο,δηλαδη...απαγορευση,εκτός αν εχεις χοντρο μεσο...

Ανώνυμος είπε...

Προχτές διάβασα ότι μοιράστηκαν τρία άτομα πενήντα χιλιάδες. Χτες διάβασα ότι πήραν από 50 χιλιάδες και υπόσχεση για δουλειά στο κανάλι!!!

Απαγορεύεται ρητά η οπλοκατοχή κι ούτε με μέσο δεν παίρνεις όπλο.

harryentism είπε...

Ειδα ενα ονειρο κουφο...

Ημουν φιλοξενουμενος στο σπιτι σας,που ηταν... στη πισω μερια ενος τεραστιου καφενειου,στην ακρη μιας παραλιας...

Αφασια...

Αντε να το ψυχαναλυσεις τωρα...

Ανώνυμος είπε...

Φίλε Χάρρυ, επιχειρώ μια αυθαίρετη ερμηνεία:

Το καφενείο είναι η επαφή με τον κόσμο που μας λείπει,

η ακρογιαλιά είναι η μεγάλη μας αγάπη για τη θάλασσα την οποια όμως πρέπει να αποφεύγουμε λόγω της επιληψίας του παιδιού (η ηλιοφάνεια είναι επιληπτογόνος),

όσο για την φιλοξενία, αυτό μάλλον συμβολίζει τη δική σου διάθεση για απόδραση σε ένα χώρο που είναι πάντα καλοκαίρι και με ανθρώπους που αγαπάς, όπως εμείς.

Σ΄ ευχαριστούμε πολύ

Με φιλικά αισθήματα και εκτίμηση

Κάπα

harryentism είπε...

Εχω ενα καφενε
που ακουει ολο,
που ακουει ολο τα ιδια
για μπαρκα & ταξιδια
αυτων που μενουνε,
αυτων που μενουνε
& περιμενουνε...

Μαγκες,μπαινετε στο νιουζταημ να σχολιαζετε,μου τη πεφτουν Χρυσαυγοπαιδα...Πλακωσαν ...
" ελληνες "...
www.newstime.gr ...

Ανώνυμος είπε...

Και άλλες λοιπόν 'ταυρομαχίες' στο άλλο μπλογκ! Με περισσότερη μάλιστα δράση! Μπράβο. http://epilhpsia.blogspot.com/