Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Πυκνό σχόλιο - κατάθεση ψυχής

.
Ενα χρήσιμο πρόσφατο σχόλιο σε προηγούμενο πόστ
.
Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μάης - Νοέμβριος 2009: εφτά μήνες στις ΗΠΑ - Απολο...":Μάης - Νοέμβριος 2009: εφτά μήνες στις ΗΠΑ - Απολο...

Έχω να προσθέσω και τις δικες μου ευχές στο να τελειωσει το γρηγοροτερο για ολους σας ο γολγοθας. τουλαχιστον αυτος με την αμεση παθολογικα κλινικη εικονα.

Ειμαι καινουρια στο blog κ στο νεο συστημα επικοινωνιας αλλα παληα στην υποθεση επιληψια. Ευτυχως για μας "ηταν" -αν κ εχουν διατυπωθει κ φοβοι για το μελλον μας στην εφηβεια ή αλλες στιγμες με διαφοροποιησεις [στις] ορμονες. Βλεπετε ηταν κ μας ατυπη κ ανεξελεγκτη επιληψια.  Κρατησε ευτυχως μονο ενα χρονο. Depakine & Frisium ηταν η αγωγη. Ενας χρονος τρομερος & amp; amp; τρομακτικος -δεδομενου οτι υπαρχουν δυο μεγαλυτερα παιδια που ισως αντιμετωπιζαν κατι παρομοιο καποια στιγμη- αφου ηταν ατυπο κ αδικαιολογητο.

Αν κ δε φαινοταν να ΄ναι γονιδιακο, υπηρχε στην οικογενεια ατομο με παρομοια συμπτωματα -γυναικα με κρισεις στην εφηβεια κ πολυ αργοτερα μια κριση στην λοχεια, κατι που για τα τοτε χρονια ηταν απαραιτητο να μενει κρυφο απο την οικογενεια. Ευτυχως για μενα θεωρησα οτι δεν πρεπει να μενουν κρυφα τετοια πραγματα κ παλι ευτυχως βρεθηκαν ανθρωποι, σαν κ σας που θεωρουσαν το ιδιο. Απο εκεινους εμαθα για την Κετο,απο την ταινια με την Στρηπ, που μια φιλη με παρομοιο, αλλα απο αλλη αιτια, προβλημα μου εστειλε.

Ετσι ξεκινησε ενα ατερμονο ψαξιμο για εναλλακτικη αγωγη-συμπληρωματικη, με επαφες απο γ. γραματεια ελληνισμου για κλινικες που χρησιμοποιουσαν την Κετο, αλλα και ατομα γνωστα η κ οχι που χρησιμοποιησαν τη διατροφη σα μεσο θεραπειας. Αυτο που εγω βρηκα ηταν μια υπερβολικη αλλεργια στα γαλακτοκομικα κ στο εξαμηνο της αποχης απ αυτα καθως κ μια πολυ κοντα στην Κετο διατροφή επαψαν οι κρισεις, σημειωτεον οτι ειχαμε πανω απο 100 κρισεις την ημερα. Επειδη ο παιδονευρολογος με κοιταζε με δυσπιστια οταν του ανεφερα τον αριθμο κ του περιεγραφα τα περιστατικα, εβαλα καμερα απενατι απο το κρεβατι κ τις αλλες ωρες της μερας κ του πηγα τις κασσετες. Κατι, που ειπε, οτι δεν θα ειχε ο ιδιος την ψυχραιμια να το κανει.

Ο γολγοθας κ η αγωνια της καθε μερας γινεται μεγαλυτερος οταν τα περνας χωρις συμπαρασταση. Ειστε τυχεροι που εχετε ο ενας τον αλλο κ το κοριτσακι σας ακομα πιο τυχερο που σας εχει κ τους δυο κοντα του. Ευχομαι συντομα να τελειωσει αυτη η οδυνηρη δοκιμασια για ολους σας.

Εχουν περασει σχεδον 10 χρονια απο τοτε, ομως το σκεφτομαι κ το μετρω καθε μερα... Τα δυσκολα της καθημερινοτητας φαινονται πια πταισματα κ τα καλα καλυτερα. Μεσα απο σας ζω αυτη την περιοδο ξανα κ αισθανομαι τον ιδιο πονο... Βλεποντας ομως το γιο μου να μεγαλωνει -οχι χωρις κοστος απο την "απωλεια"αυτου του διαστηματος, συναισθηματικου, κονωνικου-προβληματα προσαρμογης σε κανονες, ομαδες , σχολειο κλπ αλλα με προοδευτικη βελτιωση κ μια δυσκολη εφηβεια, οντας σχεδον 16, θεωρω οτι η καθε μερα ειναι δωρο κ παντα υπαρχει ελπιδα κ βρισκω τη δυναμη ν αντεξω κ ολα τ αλλα.

Ανθρωποι που συναντησα με πραγματικα αλυτα κ απελπιδα προβληματα στα παιδια τους, συναντησα πολλους ειναι αληθεια, μουδωσαν τη δικη τους δυναμη να συνεχισω να προσπαθω κ να ψαχνω... να΄ναι καλα.

Οταν ειπα στο γιατρο του για τα διατροφικα, ελεγχος, διαιτα κλπ ειπε καμια σχεση δεν εχουν, αλλα δεν ξερω τι έχει το παιδι. [Έτσι] προχωρησα μονη. Και τα φαρμακα μονη μου τα ΄κοψα (7 DEPAKINE την ημερα) με συνεχη ελεγχο σιγα σιγα, οταν πια δεν ειχα κλινικα συμπτωματα. ([Ο γιατρός] έλεγε πως αν ηταν ο σκυλος του θα τα κοβε αλλα οχι στο παιδι του.) Ειχα κ επικοινωνια με 2 ελληνες γιατρους, ζευγαρι, απο το Γειλ, νευρολογο κ επιληψιολογο αντιστοιχα. Με βοηθησαν τοσο πολυ!!! Να ΄ναι καλα.

Για ολους ημασταν κλινικο περιστατικο, κ απο νοσοκομεια εδω...

Ακομα ο γιος μου κανει διατροφη με αρκετα λιπαρα κ πρωτεινες κ λιγους υδατανθρακες. Εχει σταματησει οποιδηποτε φαρμακευτικη αγωγη κ εργαστηριακα τα ΕΚΓ του ειναι στα φυσιολογικα.

Προσφατα μπηκα στην ιστοσελιδα σας κ ενημερωθηκα για τη δικη σας ιστορια.

Εχετε την αγαπη κ τις ευχες για τα καλυτερα που ειμαι σιγουρη οτι ερχονται... θα σας εχω εννοια μου, κ στις προσευχες μου, προσωπικα πια γιατι μεχρι τωρα ευχομουν κ προσευχομουν για οσους περνουν παρομοιους με το δικο μας γολγοθα, απ οποια αιτια, κα για τα πλασματακια μας που υποφερουν....



Ανάρτηση τον/τη Ανώνυμος στο keimeno τη 31.1.10  


.

31 σχόλια:

harryentism είπε...

" Σαν να'χαν ποτέ τελειωμο τα παθη κι οι καυμοι του κοσμου"...

Αν καταλαβα καλα,ειναι μανα με γιο που ταλαιπωρουνται αμφοτεροι & οι δυο (sic) απο το Γκρεκικο ΕΣΥ...

Τωρα που εχετε κανει ολη τη πορεια στο Μayo,μπορειτε να τη συστησετε σε ολους...

Οποιος εφυγε απο το ΕΣΥ,βρηκε την υγεια του...

Να λοιπον που το μπλογκ βοηθαει κοσμο...

Κάπα είπε...

Μία ακόμη μητέρα που αγωνίστηκε με πείσμα και βρήκε λύση, σε πείσμα του δύσπιστου θεράποντος ιατρού.

Το κακό με ορισμένους γιατρούς είναι ότι αυτά που δεν γνωρίζουν, δεν τα αναγνωρίζουν. Δεν τους πάει στο μυαλό να ψάξουν και παρακάτω, τη στιγμή που υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία και πληθος εμπεριστατωμένων ερευνών και περιστατικών.

Το θλιβερό είναι πως κάποτε, αν βρεις λύση πέρα από αυτά που ξέρουν, κάποιοι λυπούνται και σχεδόν σε φθονουν. Ευτυχώς η αφεντιά τους δεν είναι πολλοί.

Θυμάμαι, λίγους μήνες μετά που αρχίσαμε την κετογενική δίαιτα και κόπηκαν οι κρίσεις με το μαχαίρι, με ρώτησε ένας γιατρός τι γίνεται με την επιληψία του παιδιού μας και του είπα το και το από τότε που αρχίσαμε τη κετογενική δίαιτα.

Με κοίταξε δύσπιστα και σαν να του κακοφάνηκε: "ναι, μπορεί να σταμάτησαν οι κρίσεις, όμως με τη δίαιτα θα χάσετε την κοινωνική σας ζωή".

Λες κι εμείς αν είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα στην κοινωνική μας ζωή και στην υγεία του παιδιού, θα απορριπταμε τη δεύτερη!

Δεν πίστευα στα αφτιά μου! Αντι να χαρεί που το παιδάκι μας άρχισε επιτέλους να ζει, τον πήρε ο πόνος που εμείς θα χάσουμε την κοινωνική μας ζωή!!!

Με εκτίμηση

Κάπα

ΥΓ. Αν ήταν να εξιστορήσω όλα τα (δίκαια) παράπονα εναντίον ορισμένων γιατρών, όσα έχουν ακουσει από γονείς αρρώστων παιδιών, νομίζω θα...
Ευτυχώς που οι πιο πολλοί γιατροί είναι άνθρωποι του χρέους.

harryentism είπε...

Οποιος παθαινει σοβαρη αρρωστια ειναι ή για ιδιωτικο τομεα ή για Αμερικη...

Κάπα είπε...

Κρίμα που εμείς το αντιληφθήκαμε με δύο χρόνια καθυστέρηση. Οκ, ποτέ δεν είναι αργά, λένε... Κι όμως, όταν πήγαμε, ήταν αρκετά αργά. Το παιδί μας είχε χάσει αρκετές από τις δεξιότητές του. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν την κύβουμε. Λυπουμαστε που δεν ξέραμε νωρίτερα για το Μέιγιο. Γι΄αυτό προσπαθουμε, εδώ και αρκετόν καιρό, μέσα από τα μπλογκς, να διαμηνύσουμε στους γονιούς με πάσχοντας παιδάκια, να τρέξουν...

Με ειλικρίνεια

Κάπα

Κάπα είπε...

Αν θέλετε να δείτε καποιες από τις νέες ζωγραφιές μας, πηγαίνετε ΕΔΩ

Ανώνυμος είπε...

Οι ζωγραφιές της μικρής δεν είναι μουτζούρες, σε μερικές από αυτές "χάνεται" το μάτι σου στο μικρό χάος του μικρού δημιουργού. Αυτό είναι κάτι όμορφο και αρέσει, θα γνωρίζετε τον Jackson Pollock φαντάζομαι.

Κάπα είπε...

Το παιδί μας άρχισε να ζωγραφίζει έτσι από τότε που "ξύπνησε", (ήταν τριών ετών) δηλαδή πριν τέσσερα χρονια, από τότε δηλαδή που σταμάτησαν οι εκατοντάδες επιληπτικές κρίσεις και το παιδί άρχισε επιτέλους να ζει χάρη στην κετογενική δίαιτα.

Από τότε, στην αρχή δειλά και σιγά-σιγά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ζωγραφίζει με αυτόν τον τρόπο. Στην αρχή ξεκίνησε με τα πινέλα, μια μέρα τα πέταξε, αν και μέσα μέσα τα χρησιμοποιεί.

Η πλάκα είναι ότι ζωγραφίζει και με τα τα... πόδια... χα χα χα! Σοβαρά μιλάω! (Εμείς την αφήσαμε να ζωγραφίζει με τα πόδια, γιατί έτσι αναγκαζόταν να ασκείται στη ισορροπία και να ξεπεράσει αρεκτή από την ασταθειά της).

Όπως και να έχει, εμείς νιώθουμε όμορφα που βλέπουμε το παιδί μας συχνά επί μία ή και επί δύο κάποτε και επί τρεις ώρες να πολεμάει με τα χρώματα και να χαίρεται, παρά τη μοναξιά του!

Ισως υπάρχει και κληρονομικότητα. Όχι από μένα. Εγώ ουδέποτε έπιασα στα χέρια μου μολύβι και χρώματα. Από την μεριά της μάνας του: το σόι της, όταν δεν... τσακώνεται, ζωγραφίζει!

Ευχαριστούμε πολυ

Με εκτίμηση

Κάπα

Κάπα είπε...

Τον Τζάκσον Πόλλοκ δεν τον ήξερα. Από ζωγραφική είμαι άσχετος. Τον γνώρισα όμως από την ταινία όπου πρωταγωνιστούσε, νομίζω ο Εντ Χάρρις. Ναι, αυτός ήταν. Συγκλονιστική ερμηνεία. Ο σπαρακτικός αλκοολισμός ενός τραγικου και διαταραγμένου ζωγράφου. Πολύ καταθλιπτική ταινία...

Με εκτίμηση

Κάπα

Ανώνυμος είπε...

Σας χαιρετώ,
ήθελα την άποψη σας για κάτι που άκουσα. Η κυβέρνηση δεν στέλνει άτομα με οποιοδήποτε ιατρικό πρόβλημα στην Αμερική (στη Βοστώνη βασικά) γιατί κάνουν πειράματα πάνω τους και προτιμούν να τα στέλνουν στο Ισραήλ. Έχετε ακούσει κάτι τέτοιο?
Σας ευχαριστώ

Κάπα είπε...

Ανώνυμος said...

Σας χαιρετώ,
ήθελα την άποψη σας για κάτι που άκουσα. Η κυβέρνηση δεν στέλνει άτομα με οποιοδήποτε ιατρικό πρόβλημα στην Αμερική (στη Βοστώνη βασικά) γιατί κάνουν πειράματα πάνω τους και προτιμούν να τα στέλνουν στο Ισραήλ. Έχετε ακούσει κάτι τέτοιο?
Σας ευχαριστώ
2.2.10
------------------------

Ευχαριστουμε για το μήνυμά σας.

Ερχομαι στην απάντηση:

Η επιδότηση κυπρίων ασθενών στο εξωτερικό (εφόσον δεν βρίσκουν λύση εντός) είναι δικαίωμα του κύπριου πολίτη, φτάνει το αίτημά τους ναι είναι εύλογο και τεκμηριωμένο από τον θεράποντα ιατρό.

Δυστυχώς από το 2009 και ύστερα, λόγω του ότι το έλλειμμα τινάχτηκε στο 6% (κάπου 600 εκατομμύρια) και του χρόνου θα φτάσει το 1,5 δισ, η κυβέρνηση στέλνει στο εξωτερικό μόνο εκεινους τους πολίτες που δεν μπορεί να ξεφορτωθεί, δηλαδή τους πολιτες που επανειλημμένα και εμπεριστατωμένα κλπ κλπ παρουσιάζουν την υπόθεσή τους.

Όμως και σε αυτήν την περίπτωση, πάλι βάζουν εμπόδια. Εμάς πέρσι μας έβγαλαν την πιστη. Αν μάλιστα κάποιος ζει εκτός Λευκωσίας...

Αν έχετε τα στοιχεία και τα τηλέφωνά μας, μη διστάσετε να μας τηλεφωνήσετε για να σας δώσουμε λεπτομέρειες. Διαφορετικά στείλε ιμέιλ στη διεύθ paragrafos@cytanet.com.cy

Σας ευχαριστουμε και πάλι

Με αισιοδοξία και εκτίμηση

Κάπα

harryentism είπε...

Γυρισα απο αποκριατικο μαγαζι & σκεφτηκα μια ωραια νοτα αισιοδοξιας...

Τωρα που φαινεται φως στο βαθος,σκεφτεστε σαν ζευγαρι να φτιαξετε τη ζωη σας ετσι ωστε να μη δουλευει & η Αντι,ωστε να μπορειτε να προχωρησετε & σε 2ο παιδι ?

Η καλυτερη αντεπιθεση σε ενα βασανο 7ετιας ,που βαινει προς βελτιωση...

Θα εχει για νονους,ολους εμας...

Kαπα είπε...

Τώρα που ισορρόπησε λίγο η κατάσταση και η φαρμακευτική αγωγή αποδίδει, σκεφτόμαστε την εκπαίδευση του παιδιού.

Αν είδες το βίντεο, θα κατάλαβες πόσο τυχερή είναι η Κιάρα που ζει σε μία χώρα όπως οι ΗΠΑ.

Το σχολείο στο οποίο πηγαίνει είναι δημόσιο και αυτό έχει και την έγνοια και το κατάλληλο προσωπικό και τις υποδομές για να στηρίξει μια εξατομικευμένη διδασκαλία.

Εμείς εδώ δεν έχουμε τέτοια πράγματα. Τα σχολεία μας δεν προβλεπουν ούτε υποδομές ούτε αποτελεσματικούς εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής. Στα λόγια και στα χαρτιά μονάχα.

Από πολλές απόψεις, το καλύτερο θα ήταν να μεταναστεύαμε στο Ρότσεστερ, όπου όλα είναι δίπλα μας: και το νοσοκομείο και τα σχολεία κλπ. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό για οικονομικούς λόγους, αφου οι δουλειές και τα έσοδά μας και τα έσοδά είναι εδώ. Δεν είμαστε οικονομικά ανεξάρτητοι.

Σκεφτόμασταν, λοιπον, όχι άλλο παιδί, αλλά πώς θα βελτιώσουμε τις συνθηκες ζωής του παιδιού μας.

Για άλλο παιδί έχουμε κάνει σκέψεις και αποφασίσαμε αν όλα πάνε καλά, να υιοθετήσουμε ένα παιδάκι από την Αφρική - σε κάθε περίπτωση ένα "έγχρωμο" παιδάκι.

Καλημέρα με εκτίμηση

Κάπα

harryentism είπε...

Ωπα,εισαι ...ντε φακτο αντιρατσιστης...

Σκεψου ομως τι αντιμετωπιση θα του κανου οι Τσιπριοι...

Παντως,υπαρχει διαφορα στον δεσμο με βιολογικο παιδι & με θετο...Ελπιζω να μη φοβασαι επαναληψη Ντραβαι...

Το καλυτερο ειναι & τα 2,οπως Τζολι-Πητ που εχουν & βιο & θετά...

Για σκεψου για μεταναστευση στο Ροτσεστερ,αν βρεις εκει καλη δουλεια....
Οποιος πηγε Αμερικα,ειδε φως...

harryentism είπε...

Βαλε κανα ποστ με εντυπωσεις απο Ροτσεστερ ,να μας ταξιδεψεις...

Τωρα με τις Αποκριες να ξεμελαγχολησουμε...

Κάπα είπε...

Φίλε Χάρρυ,

αρρώστησε η μανουλα με πυρετό και αγωνιούμε μην κολλήσει το παιδί και τι θ΄ απογίνουμε αν αρχίσει πάλι τις κρίσεις, και που να πάμε, που το νοσοκομείο είναι γεμάτο επίσης με παιδιά που έχουν χειρότερες πολύ χειρότερες ιώσεις...

harryentism είπε...

Γυρισα απο Αποκριατικο σωου & διαβαζω...για βασανα...
Τι να πω...
Να τα παρει ο χειμωνας που φευγει...

Κουραγιο.

Ανώνυμος είπε...

Ο Κύριε Κάπα..
Συμφωνω με το "έγχρωμο", αλλά να το λέμε ψιθυριστά... μπάς και μας ακούσει ο ..Ανθιμος

Αστειεύομαι ,φυσικά..
Περασικά στη Κα Α.
Καλημέρα

harryentism είπε...

Μα το..." εγχρωμο " (sic) ,θα μετεχει της ελ παιδειας,θα του μαθαινουν στο σχολειο για τον ομ/φιλο-παιδεραστη-φονια των λαων που ειχε ενδοξο...προγονο...

Στη Κυπρο διδασκουν το ιδιο με Γκρης βιβλιο προπαγανδας ( " ιστοριας ") ή διαφορετικο ?

Kαπα είπε...

Φίλε Χάρρυ,

τα σημερινά βιβλία της Ιστορίας και του Γυμνασίου και του Λυκείου είναι εξαιρετικής ποιότητας και δεν έχουν σχέση με αυτά που διδαχτήκαμε εμείς στα χουντοσχολεία της εποχής και των πρώτων ετών μετά τη μεταπολίτευση.

Όποιος νομίζει ότι τα σύγχρονα σχολικά βιβλία της ιστορίας στη δευτεροβάθμια είναι προπαγανδιστικά, απλώς βασίζεται στις εμπειρίες της περασμένης τριακονταετίας.

Εξ ου και οι αντιδράσεις των εθνικιστικών κύκλων.

Γιατί θα πρέπει να ξέρεις, ότι ακόμη κι αν αποσύερεται ένα βιβλίο, αυτό γίνεται χάρη των εντυπωσεων. Το επόμενο βιβλίο που το αντικαθιστά, ακολουθεί την ίδια επιστημονική γραμμή, δίχως όμως να προκαλεί.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του βιβλίου της Γ΄ λυκείου (του Κόκκινου) που αποσύρθηκε και το αντικατέστησε εκείνο των Ευάνθη κλπ.

Με εκτίμηση

Κάπα

ΥΓ. Για την κυπριακή ιστορία, έχουμε πρόβλημα. Διδάσκουμε στα παιδιά αυτά που μας βολεύουν και κρύβουμε αυτά που δεν μας συμφέρουν. Άντε μετά να βρεις λύση...

harryentism είπε...

Να & κατι παρηγορο...

Παντως εχετε διαφορετικα βιβλια απο Γκρης...

Προφανως οι Τουρκοι διδασκονταν απο το ιδιο βιβλιο...

Kαπα είπε...

Δεν είναι διαφορετικά, είναι τα ίδια βιβλία. Ολα από την Αθήνα έρχονται. Ορισμένα είναι εξαιρετικότητα.

Πάρε τα βιβλία της ιστορίας της Γ λυκείου και θα καταλάβεις πόσο αξιόλογα είναι, γι΄ αυτο λυσάξανε οι... καλοθελητές.

Εμείς εδώ όμως έχουμε και την Ιστορία της Κύπρου, ένα βιβλίο άκρως συντηρητικό που το γραψανε... κατηχητές...

harryentism είπε...

Βεβαια ,η Κυπρος εχει αλλη μια ..." ιδιαιτεροτητα"...
Σας διδασκουν την γκρεκικη γλωσσα,ενω μιλατε την τσυπρέικην διαλεκτον...
Κατι αντιστοιχο με Γκρης,οπου διδασκαν τη " καθαρευουσα ",ενω ο λαος μιλαει τη " δημοτικη"...

Kαπα είπε...

Τα... τσιπρέικα, όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο είναι πιο... συνεπή ελληνικά από τα... ρουμελιώτικα (χα χα χα). Γιατί... σέβονται τις καταλήξεις και τη γραμματική ενώ τα ρουμελιώτικα κατακόβουν τις καταλήξεις και τη... γραμματική

Η διαφορά στα... τσιπρέικα είναι τα τ δ θ (σπιτια - σπιθκια), π β φ (να βγάλω - να φκάλω) κ γ χ (δες το προηγούμενο παράδειγμα).

Δεν διαφέρουν μάλιστα καθόλου απο τα νοτιοανατολικά ιδιώματα, από αυτά δηλαδή των Δεδεκανήσων.

Εχουν πλάκα όταν ακους στα... χωρκά. Γιατί το κυρπιακό ιδίωμα είναι της υπαίθρου κυρίως. Στη Λευκωσία δυστυχώς χάνεται. Ολο και πιο πολυ συγκλίνει προς τη κοινή νεοελληνική, άσε που υπάρχει και ρατσισμός προς τους... χώρκατους...

Ο,τι δηλαδή συμβαίνει σε όλον τον κόσμο.

harryentism είπε...

Αν υπαρχει βιβλιο/ντιβιντι για τσυπρεικα,με ενδιαφερει...

Οι ( νοτιοι ) Γκρεκοι κοβουν τις καταληξεις,διοτι...ειναι Αλβανοι & φωνητικα αλβανιζουν...

Γι' αυτο λενε ... μλαρ,ψαρ,σπιτ,σταρ ή τρωνε φωνηεντα...

" Κατω απ'τη Λαμια,ειναι Αλβανια" ...

Το ντιενεη φυγειν αδυνατον...

Ανώνυμος είπε...

Εσυ ποιός είσαι???????

Ανώνυμος είπε...

????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Kαπα είπε...

Συγγνώμη που δεν ενημερώνουμε, αλλά αρρώστησε η μανούλα, ο πυρετός της χειροτέρεψε και τη βάλαμε σε καραντίνα για να μη κολλήσει το παιδί. Ας ελπίσουμε ότι ότι θα τη γλιτώσουμε, διαφορετικά, αλίμονό μας...

Αγαπητέ Ανώνυμε, δεν ξέρω πώς μπορώ να απαντήσω στα ερωτήματά σας. Εάν θέλετε πληροφορίες για την επιληψία μας, μη διστάσετε να χρησιμοποιήσετε το ηλεκτρονικό ταχυδρόμείο: paragrafos@cytanet.com.cy.

Συγγνώμη και παλι για την ασυνέπειά μου, όμως ανωτέρα βία με κρατάει μακριά από το μπλογκ. Οταν αναρρώσουμε, θα σας ενημερώσουμε.

Ευχαριστούμε

Υγεία και ευτυχία

Με εκτίμηση

Κάπα

harryentism είπε...

Ωχ,περαστικα γρηγορα...

Ανώνυμος είπε...

Ενα αρχη να πω κ γω περαστικα, η καλυτερα σιδερενια(?) κ χωρις επιπτωσεις για τη μικρη σας-μας.Ειμαι η "ανωνυμος" με την καταθεση ψυχης(ευχαριστω για τον ευστοχο τιτλο)κ θαθελα να συστηθω τ ονομα μου ειναι Ιωαννα, αλλα πρωτοπειρη στο χωρο του διαδικτυου, δεν γνωριζω ολες τις σωστες κινησεις.Εχτες για παραδειγμα εγραψα ενα σχολιο μεγαλυτερο απ το επιτρεπτο κ ετσι...
Οταν μπαινω στο μπλογκ περναω απο διαφορες συναισθηματικες εναλλαγες..αλλα σημερα θαθελα να καταθεσω υπερ μιας αποψης που διαβασα.Του harryentism (νομιζω ειναι αντρας?).Στα δυσκολα η μεγαλη οικογενεια ειναι ευλογια οπως κ στη χαρα αλλωστε..αυτη τη μοιραζονται ομως ολοι.Απο,την εμπειρια μου ομως ξερω πως αν δεν ειχα τα αλλα μου παιδια θαχα τρελλαθει,ισως κ ο γιος μου οντας αποκομμενος οπως επρεπε.Παντα θεωρουσα οτι οποιος παιρνει παιδια της καρδιας πρεπει να χει πλεονασμα ψυχης κ πιστευω ακραδαντα οτι εσεις εχετε!Αν ειχατε κ το κουραγιο να κανετε κ αλλο ειναι σιγουρα πιο δυνατο το δεσιμο οταν τα ζεις ολα απ την αρχη.Οτι ομως κ αν αποφασισετε ειναι παντα δυσκολη η αποδοχη ενος καινουριου μελους απο τα κατεχοντα ηδη το θρονο!Ο χρονος τα δενει..καντε το συντομα.

Kαπα είπε...

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ενα αρχη να πω κ γω περαστικα, η καλυτερα σιδερενια(?) κ χωρις επιπτωσεις για τη μικρη σας-μας.Ειμαι η "ανωνυμος" με την καταθεση ψυχης(ευχαριστω για τον ευστοχο τιτλο)κ θαθελα να συστηθω τ ονομα μου ειναι Ιωαννα, αλλα πρωτοπειρη στο χωρο του διαδικτυου, δεν γνωριζω ολες τις σωστες κινησεις.Εχτες για παραδειγμα εγραψα ενα σχολιο μεγαλυτερο απ το επιτρεπτο κ ετσι...
Οταν μπαινω στο μπλογκ περναω απο διαφορες συναισθηματικες εναλλαγες..αλλα σημερα θαθελα να καταθεσω υπερ μιας αποψης που διαβασα.Του harryentism (νομιζω ειναι αντρας?).Στα δυσκολα η μεγαλη οικογενεια ειναι ευλογια οπως κ στη χαρα αλλωστε..αυτη τη μοιραζονται ομως ολοι.Απο,την εμπειρια μου ομως ξερω πως αν δεν ειχα τα αλλα μου παιδια θαχα τρελλαθει,ισως κ ο γιος μου οντας αποκομμενος οπως επρεπε.Παντα θεωρουσα οτι οποιος παιρνει παιδια της καρδιας πρεπει να χει πλεονασμα ψυχης κ πιστευω ακραδαντα οτι εσεις εχετε!Αν ειχατε κ το κουραγιο να κανετε κ αλλο ειναι σιγουρα πιο δυνατο το δεσιμο οταν τα ζεις ολα απ την αρχη.Οτι ομως κ αν αποφασισετε ειναι παντα δυσκολη η αποδοχη ενος καινουριου μελους απο τα κατεχοντα ηδη το θρονο!Ο χρονος τα δενει..καντε το συντομα.

23.2.10
------------------


Αγαπητή φίλη,

1. Το ιμέιλ μας είναι paragrafos@cytanet.com.cy Αν θελήσετε να μιλήσουμε τηλεφωνικά, ειδοποιήστε μας. Θα χαρουμε πάρα πολυ.

2. Οι περισσότεροι αποφεύγουν να δίνουν τα προσωπικά τους στοιχεία μπροστά σε όλους, προκειμένου να μιλάνε περισσότερο άνετα. Αν λοιπόν θελετε μπορείτε να χρησιμοποιείτε έναν νικ. Εγώ για παράδειγμα λέγομαι Κάπα - βέβαια όλοι ξέρουν ότι το όνομά μου είναι Κώστας, οπότε, προς τι το... κάπα; χα χα χα! Συνήθεια, βλέπετε.

2. Εδώ μέσα, στο δικό μας μπλογκ, δεν υπάρχει περιορισμός στα σχόλια και στην έκτασή τους. Οπότε μπορείτε να γράφετε όσα σχόλια θέλετε και οσο εκτεταμένα τραβάει η ψυχή σας. Θα τα φιλοξενήσουμε με μεγάλη μας χαρά.

Άλλωστε ο καταιγιστικός τρόπος και η αμεσότητα με την οποία γράφετε, είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία γιατί διαβάζοντάς σας μπορούμε να μετέχουμε κι εμείς συναισθηματικά και δεν βλάπτει που θυμόμαστε και τα δικά μας.

Δεν έχει νόημα να κρύβουμε τα βάσανά μας πίσω από το μικρό μας δαχτυλάκι. Εμείς, τουλάχιστον, πονέσαμε, πονάμε και εξακολουθουμε να αγωνιούμε πρωί μεσημέρι βράδυ... Αυτή είναι η ζωή μας και την έχουμε αποδεχθεί. Και κάθε μέρα που περνάει δίχως κρίσεις του παιδιου, είναι για μας μέρα γιομάτη ευτυχία. Και τον τελευταίο καιρό είμαστε συνεχώς ετυχείς!!!

Για το δεύτερο παιδάκι. Εμείς έχουμε πρακτικές δυσκολίες. Τώρα πχ ετοιμαζόμαστε για την Αμερική ξανά, όπως κάθε καλοκαίρι απο το 2005 και μετά. Η μανούλα είναι μισό χρονο εκεί (με το παιδί και την νταντά, κοντά στο γιατρό και το νοσοκομείο) και μισό χρόνο εδώ. Αν θέλουμε το παιδί μας να έχει ποιότητα ζωής, θα πρέπει να του είμαστε αφοσιωμένοι μέρα-νύχτα. Εξ ου και η απόφασή μας να υιοθετήσουμε ένα παιδάκι από την Αφρική, εάν και εφόσον βρούμε μια άκρη με τη θεραπεία του παιδιού. Μια εγκυμοσύνη, κάτω από τις συνθήκες που ζουμε θα ήταν πολύ προβληματική. Γιατί η υγεία της μανούλας, ύστερα απο ξενύχτια και αγωνία εφτά συναπτών ετών, είναι σε μια κατάσταση οριακή και τυχόν εγκυμοσύνη, ίσως να έθετε σε κίνδυνο και την υγεία της.

Χαιρόμαστε που σας έχουμε κοντά μας.

Σας ευχαριστουμε για την ευχές σας

Σας ευχόμαστε κι εμείς υγεία και πάλι υγεία

Με εκτίμηση και αγάπη

Κώστας (εκ μέρους και της Αντιγόνης), δηλαδή Κάπα και Παράγραφος

Ανώνυμος είπε...

Aγαπητοι Καππα κ Α (τυπικη κ καθολου αντιπροσωπευτικη προσφωνηση,θαλεγα "λιγη", για να εκφρασω το πως σας νοιωθω..).
1. Ηδη σας ειπα οτι δεν ειμαι κ πολυ εμπειρη στη διαδικασια, δεν βρηκα το πως να βαλω νικ κ ηθελα να δηλωσω την ταυτοτητα μου... καπως.Αλλωστε δε θεωρω προσωπικο δεδομενο το ονομα μου,εδω καταθετουμε πολυ περισσοτερα,τις αποψεις,τα βιωματα μας,τις δυσκολιες μας,τον πονο μας, την ψυχη μας...Αλλωστε ποτε δε μ απασχολησε ο "κοσμος" ετσι,αν κανουν κριτικη η οποιαδηποτε τετοιου ειδους μικροπρεπεια.Ειδικα μετα την περιπετεια του παιδιου...

2.Ζητω συγνωμη για την "παρεμβαση" οσο αφορα σε νεο μελος.Τη διατυπωσα μονο γιατι απο προσωπικη εμπειρια ειδα ποσο το παιδι μου ηθελε παρεα, συμπαρασταση, προσοχη, παρηγορια, αποδοχη, παιχνιδι...Εβλεπα οτι πολλες φορες δε με αντεχε!!!Ποσο πιο δυνατος κ γενναιος ειχε τελικα φανει το μωρο μου!Εγω τρελλαινομουνα κ αυτος ηταν τοσο ηρεμος κ βολικος...με καποιες εξαιρεσεις βεβαια...Παντα ημουν υπερπροστατευτικη με τα παιδια, αλλα μετα την περιπετεια μας εγινα χεροτερη!Μου το λενε κ τα μεγαλα μου...Πως να μην αλλωστε.
Με κοροιδευουν που ειμαι πιο ευσυγκινητη, αλλα μια χαρα τους βολευει που εχω γινει κ πιο ανθεκτικη κ πιο ανεκτικη, γιατι το υψιστο αγαθο πια ειναι η υγεια κ η ηρεμια..Και βεβαια μου ειναι γνωστες οι δυσκολιες της καθημερινοτητας κ η αγωνια για το μελλον, καθως κ τα φυσικα εμποδια λογω κοπου,χρονου,συναισθηματικης κ οικονομικης επενδυσης...κ γω εχω αναρωτηθει αν ηταν ο πρωτοτοκος αν θακανα αλλα παιδια,μαλλον οχι,αν σκεφτω την αγωνια που περναγα διχως να τα βλεπω καθημερινα, αναγκασμενη απο τις νοσηλειες στα νοσοκομεια,κ αυτα ναναι στους θειους μακρια μας,ομως οι συνθηκες ηταν δεδομενες...Ομως ο καθενας μας ξερει καλυτερα τι περναει, ποσο αντεχει, τι θελει κ χρειαζεται,για μενα απο τοτε ισχυει -η καθε μερα για την καθε μερα, ειναι δωρο ναμαστε μαζι κ οσο μπορουμε καλυτερα.

3.Θελοντας να προχωρησω τωρα,θα καταθεσω τη γνωμη μου κ την ενσταση μου οσον αφορα στην ενημερωση απο τους γιατρους των ατομων, ειτε ειναι οι ιδιοι ασθενεις ειτε καποιος δικος τους.Ειμαστε "κλινικα περιστατικα" κ αυτοι "αυθεντιες"..Στου γιου μου την περιπτωση,γιατρος, απ την ομαδα της Παπαβασιλειου,μονο που δεμ μ εβρισε,γιατι εστειλα τις μαγνητικες μας στην Αμερικη..."Αν πιστευεις στο Θεο,προσευχησου!" μου ειπε..Κ βεβαια πιστευω στο Θεο, αλλα οχι με σταυρωμενα τα χερια!γι αυτο μου δωσε αυτια κ μυαλο κ βεβαια εψαξα...Ευτυχως ειχα κ ανθρωπους προθυμους να βοηθησουν...Ακομα κ προσφατα, οταν αντιμετωπισα προβλημα υγειας με την κορη μου κ χρειαστηκε τομογραφια, η εντολη του γιατρου ηταν αξονικη κ μετα απο ερωτηση δικη μου για την αξιοπιστια κ την ακτινοβολια, μας ειπε πως κ βεβαια ηταν καλυτερα η μαγνητικη,αλλα λογω κοστους θελει διαδικασια κ εγκριση απ το ταμειο μας...διαλογος που θαπρεπε να γινεται χωρις παρεμβαση του ασθενη..η κορη μου ηταν 18 χρονων.Ετυχε να ειμαι μελος σε οικογενεια γιατρων -εχει κ τα θετικα κ τ αρνητικα του αυτο...καποτε κοντεψε να μου κοστισει τη ζωη του μικρου μου...
Ασε βεβαια για τη νοσηλεια... καμμια συνεργασια,αν δεν εισαι παρων παντου κ δε κυνηγας.. χαθηκες!Μακαρι οι επαγγελματιες να περνανε εξετασεις επαρκειας μαζι με ψυχολογικο προφιλ αλλα κυριως τεστ καταλληλοτας..γιατι οι γνωσεις κ η μορφωση ειναι δικαιωμα η επαγγελματικη δραστηριοτητα ομως δεν ειναι μονο για την επιβιωση, χρειαζεται κ κατι παραπανω... Ευτυχως εχω συναντησει κ ατομα που διαθετουν κ "ψωνιο" για τη δουλεια τους κ ανθρωπια...Παλι πασυρθηκα..Σε τετοιες στιγμες χρειαζεται αυτοελεγχος..με πιανει ενας οιστρος, σχεδον ¨"ρατσισμος" για οσους εχουν θεσει εαυτον "υπερανω" κ εκτος "ομαδας".

Με καλει το καθηκον.Παντα χαιρομαι οταν περναω απο δω, φιλοι μου,ετσι η αλλιως.Ευχες για σταθεροτητα στα καλα κ εφοδος για τα καλυτερα...