Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2006

Το διαβατήριο τής αγάπης - Ο Σωκράτης

Βρήκε, μες το καταχείμωνο (τον Φεβρουάριο του 2006) το αγαπημένο του γατάκι, τον Τσιρίδα, παγωμένο και μισοπεθαμένο. Ήλπιζε και αγωνιούσε πως ο κτηνίατρος θα έκανε το θαύμα του...
.
Τότε ταυτίστηκα για πρώτη φορά με τον άνθρωπο Νίκο Δήμου και θυμήθηκα τον δικό μας γάτο, τον Σωκράτη, που έσβησε αργά και βασανιστικά, όχι όμως μάταια.
.
Η έντονη συγκίνηση νίκησε την έμφυτη δειλία μου και έστειλα την ιστορία, τού γάτου μας του Σωκράτη, με ιμέιλ στον ΝικόΔημο.
.
Αυτό ήταν το διαβατήριο τής αγάπη μας: σταδιακά ο ΝικόΔημος έγινε όχι απλώς ένας σπάνιος Φιλος, αλλά ο δικός μου άνθρωπος, ο άνθρωπος που έψαχνα για χρόνια...
.
.
Είχα ένα γατάκι που έμοιαζε με τον Tσιρίδα, μόνο που ποτέ δεν τσίριζε, ποτέ δεν παραπονιότανε, πάντα με κοιτούσε στα μάτια, ποτέ δεν ζητούσε τίποτε, συνεννοούμασταν με τo βλέμμα, όλη η γειτονιά τον αγαπούσε, όλοι τον κλάψαμε, ακόμα κι εκείνοι που παλιότερα βάζανε δηλητήρια στους γάτους.
.
Ήταν διακριτικός, αξιοπρεπής, τον φωνάζανε όλοι με το όνομά του (Σωκράτη). Σωκράτης όνομα και πράγμα! Σοφός γάτος, κυνηγιάρης (αν και στειρωμένος), σπιτικός, φιλειρηνιστής, αγαπητός ακόμα και στους σατραπόγατους, που μόλις τον ανταμώνανε, τον μύριζαν στη μύτη και κάνανε τόπο να περάσει.
.
Τεσσάρων ετών αρρώστησε: καρκίνος στο στομάχι. Επί ένα μήνα του συμπαραστεκόμασταν όλη η γειτονιά. Δεν ήθελε να «κρυφτεί» και πήγαινε τη βόλτα του με το ζόρι, έσερνε τα πίσω πόδια του, είχε καταντήσει σκιά του εαυτού του, δεν μπορούσε πια ν΄ ανεβαίνει τα πεζούλια.
.
Πάντα όμως τα κατάφερνε με τη βοήθεια πότε ενός παιδιού που τον έπαιρνε στα χέρια και τον άφηνε με αγάπη στο πεζούλι του, πότε με τη βοήθεια μιας γιαγιάς που του άνοιγε την καγκελόπορτα, αφού πια δεν μπορούνε να την παρακάμψει, πότε τον βοηθούσε να περάσει το δρόμο η οικιακή βοηθός στο απομακρυσμένο σπίτι και πότε εκείνος ο γεράκος συνταξιούχος που τον λογάριαζε για δικό του γάτο!!!
.
Εκείνες τις μέρες έπαιρνα άδεια από τη δουλειά και τον ακολουθούσα συχνά στις βόλτες του, τον έβλεπα που όλο και περισσότερο σερνόταν και βογκούσε κι ο γιατρός κουνούσε το κεφάλι, ο πεθερός μου με τα μάτια θολά ούτε ν΄ ακούσει για ευθανασία - απ΄ τα πολλά συγκατάνευσε.
.
Ο Σωκράτης άφησε την κληρονομιά του: γνωρίστηκα με όλους τους γείτονες κι ενώ το πρώτο καλοκαίρι που ήλθα στη γειτονιά, μύριζε ο τόπος από τα φαρμακωμένα γατάκια, μετά το μαρτύριο του Σωκράτη δεν ξαναείχαμε δηλητήρια.
.
Ο Σωκράτης που ήταν στειρωμένος, έφυγε δίνοντας ζωή σε μια γειτονιά όπου πριν κανείς δε μιλούσε σε κανέναν και απ΄ όπου λίγο έλειψε να εξαφανιστούν όλες οι γατούλες. .... [Φεβ ρουάριος του 2006]
.
.
Με αγάπη - Παράγραφος
.
ΥΓ. Που να ήξερε ο καημένος ο Σωκράτης, σε τι λεωφόρους επικοινωνίας θα με οδηγούσε!

64 σχόλια:

harrygreco είπε...

Αυτο ειναι το προβλημα με γατες & σκυλους. Πεθαινουν νωρις. Χρειαζομαστε ζωα να ζουν 80 χρονια,να μας τα δωριζουν οι γονεις μας οταν γεννιομαστε & να ζουμε μαζι ολη μας τη ζωη. Σκεφτομαι παπαγαλο.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Αυτο ειναι το προβλημα με γατες & σκυλους. Πεθαινουν νωρις. Χρειαζομαστε ζωα να ζουν 80 χρονια,να μας τα δωριζουν οι γονεις μας οταν γεννιομαστε & να ζουμε μαζι ολη μας τη ζωη. Σκεφτομαι παπαγαλο.
-------------------------

Εχω πολλές θλιβερές ιστορίες να πως για γατούλες, αλλά δεν αντέχω.

Έχω όμως και μια ιστορία όχι για παπαγάλο αλλά για καναρινάκι, μία σύντομη θλιβερή ιστορία. Μια γειτόνισσα θα έφευγε για διακοπές και μας εμπιστεύτηκε το καναρινάκι τους...

Πού να ξέραμε ότι τα γατιά σκοτώνουν και... έξω από τα κλουβιά... Μεγάλη στεναχώρια. Με πονούσε το στομάχι μου για μήνες...

Με αγάπη

Α.

ΥΓ. Μάλλον την ίδια τύχη θα είχε και ο παπαγάλος!

andy dufresne είπε...

Σήμερα είχαμε εμβόλια για μικρό, μπαμπίνα και γατούλα (Virgola).

Ο μικρός και η μπαμπίνα ΟΚ.
Η Virgola όμως;

Κάθε φορά που πηγαίνω στον κτηνίατρο θυμάμαι ποιος είναι ο αρχηγός...


Όσο για τον Νικόδημο, δες το κι αλλιώς: τυχερός αυτός που σε βρήκε!

paragrafos είπε...

andy dufresne said...
Σήμερα είχαμε εμβόλια για μικρό, μπαμπίνα και γατούλα (Virgola).

Ο μικρός και η μπαμπίνα ΟΚ.
Η Virgola όμως;

Κάθε φορά που πηγαίνω στον κτηνίατρο θυμάμαι ποιος είναι ο αρχηγός...

Όσο για τον Νικόδημο, δες το κι αλλιώς: τυχερός αυτός που σε βρήκε!
------------------------

Δεν θέλω να κλάψω νυχτιάτικα, αλλά ο Σωκράτης ήταν ανθρωπόγατος. Εχεις δει γάτο να του κάνουν εμβόλια, να του καθαρίζουν τα αφτιά, να του βγάζουν βολίδες από το δέρμα κι εκείνος απλώς να σε κοιτάζει... Του αρκούσε να με βλέπει και να τον χαϊδεύω κι ας του έκανε ο κτηνίατρος ό,τι ήθελε!

Δεν τον έκλαψε όλη η γειτονιά άδικα. Ααααααααααα, μελεγχόλησα βραδιάτικααααα!

Σε φιλώ Αντη μου

με αγάπη

Α.

ΥΓ. Οσο για το ποιος είναι ο τυχερός, φαίνεται!!!

harrygreco είπε...

Απ ' ο,τι καταλαβαινω,το μονο προβλημα με παπαγαλο ελευθερο ειναι οι κουτσουλιες,αν & εχω δει...πανα για παπ. σε αμερ. περιοδικο...Οντως σκυλογατια ειναι πιο μεταχειρίσιμα,αλλα τα βλεπεις να γερνούν & να πεθαινουν. Ουσιαστικα,το μονο ζωο που εχει κακία ειναι ο ανθρωπος. Αναρωτιεμαι αν υπαρχει καποιας μορφης Επη σε ανωτερα θηλαστικα ή μονο ο ανθρωπος ,λογω μεγεθους εγκεφαλου ,εχει αυτη την αδυναμια.

Antonios Liolios είπε...

Αναρωτιεμαι αν υπαρχει καποιας μορφης Επη σε ανωτερα θηλαστικα ή μονο ο ανθρωπος ,λογω μεγεθους εγκεφαλου ,εχει αυτη την αδυναμια.

Εμφανίζεται και σε ζώα, κυρίως γατιά και σκυλιά και μπορεί νάναι και κληρονομική.

Το μέγεθος εγκεφάλου δεν φαίνεται να είναι προδιαθετικός ή προστατευτικός παράγων.

Μην ξεχνάμε ότι εγκεφαλική βλάβη είτε τραυματική είτε από λοίμωξη (εγκεφαλίτιδα πχ) μπορεί να προκαλέσει επιληψία

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Απ ' ο,τι καταλαβαινω,το μονο προβλημα με παπαγαλο ελευθερο ειναι οι κουτσουλιες,αν & εχω δει...πανα για παπ. σε αμερ. περιοδικο...Οντως σκυλογατια ειναι πιο μεταχειρίσιμα,αλλα τα βλεπεις να γερνούν & να πεθαινουν. Ουσιαστικα,το μονο ζωο που εχει κακία ειναι ο ανθρωπος. Αναρωτιεμαι αν υπαρχει καποιας μορφης Επη σε ανωτερα θηλαστικα ή μονο ο ανθρωπος ,λογω μεγεθους εγκεφαλου ,εχει αυτη την αδυναμια.
-------------------------
Στα γατιά, δεν φαίνεται και πολυ συνηθισμένη (δεν ξέρω, δεν έχω ακούσει) όμως στα σκυλιά δεν είναι ασυνήθιστη η επιληψία. Εχουμε τρεις γνωστούς των οποίων τα σκυλάκια είναι με φαρμακευτική αγωγή.

Το μόνο καλό στα οικόσιτα τετράποδα είναι ότι δεν κινδυνεύουν από πτώσεις, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που πάσχει από επιληψία (αυτός είναι ο μεγάλος φόβος: πότε θα πέσει, που θα πέσει και πώς θα πέσει ο ασθενής. Δυστυχώς τα ατυχήματα είναι ο υπ΄ αριθμόν ένα κίνδυνος.)

Για τους παπαγάλους: Κάπου διάβασα ότι ο παπαγαλος του Τζώρτσιλ πέθανε κοντά 100 ετών και σχετικά πρόσφατα!!! Ενας παπαγάλος που έρεπε στην... βωμολογία! Γι΄ αυτούς λένε ότι εξημερώνονται εύκολα και δένονται με το αφεντικό.

Να σας πω την αληθεια, χωρίς παγαγάλους ζούμε, χωρίς γατόσκυλα όμως...

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Σκυλος με Επη. Αφασια.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Σκυλος με Επη. Αφασια.

28 Οκτώβριος, 2006 14:20
----------------------------

Κάπου διάβασα ότι με τον σκύλο μας... χωρίζουν250 γονίδια ενώ με την γάτα 300!

Ας μη μιλήσουμε για τον ουρακοτάκγο του οποιου το γονιδίωμα φτάνει (νομίζω) στο 98% του ανθρώπου!

Με αγάπη

Α.

ΤΓ. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, νομίζω ότι με τον ΝικόΔημο έχουμε μάλλον υποτυπώδη, ασύνειδη επικοινωνία: εκείνος μιλαει για τον φιλόσοφο Σωκράτη κι εγώ για το γάτο μου Σωκράτη!!!

harrygreco είπε...

Δυστυχως,αυτο το 2% κανει τοση διαφορα,ωστε τα οργανα να μην ειναι συμβατα...Αλλιως θ' αλλαζαμε...καρδιες & θα ζουσαμε 140 χρονια... Η Ιατρικη ειναι πολυ πισω συγκριτικα με αλλες επιστημες. Τι νεα απο Απουσια ?

paragrafos είπε...

140 Χρόνια! Και μετά θα θέλαμε άλλα 200 και πάει λέγοντας...

Φαντάζεστε το... Χίτλερ Μαθουσάλα;

Η τον κο Καρα....φέρη να τον ακούνε τα δισέγγονά σας;

Για την Απουσία: αύριο λέω να κάνω το μεγάλο βήμα, να της μιλησω εκτενώς. Από την άλλη δεν θέλω να είμαι "περίργη". Ισως απλώς της στείλουμε λουλούδια και μετά βλέπουμε. Τι να πω;;;;

Με πολλή αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Ας την βγαλουμε εμεις οι καλοι & ας ζησουν & οι κακοι...

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Ας την βγαλουμε εμεις οι καλοι & ας ζησουν & οι κακοι...

29 Οκτώβριος, 2006 02:16
-------------------------

Εχετε δίκιο. Άλλωστε μερικοί άνθρωποι αλλάζουν με το χρόνο. Δεν μπορεί κάποιος να ειναι απάνθρωπος για 100 χρόνια συνεχόμενα. Κάτι θα δει, κάτι θ΄ ακούσει, κάτι μπορεί ν΄αλλάξει μέσα του.

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Who wants to live forever ? τραγουδουσε ο Μουσαραφ / " Μερκιουρυ " των Κουην...

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Who wants to live forever ? τραγουδουσε ο Μουσαραφ / " Μερκιουρυ " των Κουην...

29 Οκτώβριος, 2006 14:48
----------------------------
Εγώ θα ήθελα να ζήσω όσο πιο πολυ γίνεται για να είμαι δίπλα στην κορούλα μας. Έτσι προσέχω όσο γίνεται τη διατροφή μου, την υγεία μου... όσο γίνεται. Ούτως ή άλλως ποτέ δεν ήμουν των καταχρήσεων.

Η μεγαλη αγωνία των γονιών που έχουν παιδιά με ειδικές ανάγκες: τι θ΄ απογίνουν όταν φύγουμε εμείς...

Και δεν είναι μονο ζήτημα χρηματων.

Με πολλή αγάπη

Α.

the resident είπε...

Καλησπέρα Παράγραφε.
Πολύ συγκινητική ιστορία.
Εχω στείλει και γω email στον ΝΔ σχετικά με την απώλεια ενός αγαπημένου γατιού πριν ανοίξει το blog του.
Υπάρχει πολύς πόνος στον κόσμο, παιδιά άρρωστα,άνθρωποι πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι,αλλά εγώ είμαι ταγμένος στο να μειώσω τον πόνο και την πείνα σε κάποιες άλλες μορφές ζωής.Από μικρός έμπαινα μέσα στην ψυχή των ζώων.Ο πόνος τους γινόταν δικός μου πόνος.

paragrafos είπε...

the resident said...
Καλησπέρα Παράγραφε.
Πολύ συγκινητική ιστορία.
Εχω στείλει και γω email στον ΝΔ σχετικά με την απώλεια ενός αγαπημένου γατιού πριν ανοίξει το blog του.
Υπάρχει πολύς πόνος στον κόσμο, παιδιά άρρωστα,άνθρωποι πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι,αλλά εγώ είμαι ταγμένος στο να μειώσω τον πόνο και την πείνα σε κάποιες άλλες μορφές ζωής.Από μικρός έμπαινα μέσα στην ψυχή των ζώων.Ο πόνος τους γινόταν δικός μου πόνος.

29 Οκτώβριος, 2006 19:50
-------------------------

Καλέ μου φίλε, καλησπέρα με υγεία!

Κάπως έτσι αιθσάνομαι κι εγώ, όπως εσείς: γιατί δηλαδή θα πρέπει να βασανίζονται δίποδα και τετράποδα. Ακόμα θυμάμαι... σαν άνθρωπος βογγούσε το καημένο το "σωκρατάτι" σαςν άνθρωπος.

Η αλήθεια είναι ότι ως γάτος ήταν γενικώς εξαίρεση: ανάμεσα στα πολλά που τον ξεχώριζαν ήταν και το ότι μόλις αρρώστησε - και τι αρρώστια - αντί να πάει να κρυφτεί όπως οι άλλες γάτες, αυτός αγωνιζόταν να ζήσεί όπως πριν... και τώρα που σας το λέω με πονάει η ψυχή μου...

Με συγκίνηση και πολλή αγάπη

Α.

aphrodite είπε...

Αν δεν βοηθήσεις σε τούτη τη ζωή, δεν θα έχει καμμία σημασία το ότι έζησες...

Κι όχι βοήθεια για να προβληθείς, ούτε καν για να ικανοποιήσεις το αυτάρεσκο "μα με χρειάζονται"...
Αλλά να δώσεις γη και ύδωρ ειδικά σε "μικρά", που δεν τα έχεις ανάγκη κι ούτε θα σου κάνουν διαφήμιση με τα "ευχαριστώ" τους.

Από πότε χρειαζόμαστε... δελτίο παροχής υπηρεσιών για κάθε καλό που κάνουμε?!
:(

Γειά σας φίλοι!
Παράγραφε, φιλιά στην οικογένεια!
χχχχχχχχχχχχ

aphrodite είπε...

ΥΓ- αν σου χαρίσουν ζώον 80-χρονου προσδόκιμου και σου βγει... σκατόψυχο? U're screwed for life!!!
LOL!!!

harrygreco είπε...

Εγραψα τον στιχο φιλοσοφικα,ολοι θελουμε να ζησουμε ρεαλιστικα πανω απο τα 90,μεχρι εκει ειναι τα ορια της ζωης σημερα & δυσκολο ν' αλλαξουν.

paragrafos είπε...

aphrodite said...
ΥΓ- αν σου χαρίσουν ζώον 80-χρονου προσδόκιμου και σου βγει... σκατόψυχο? U're screwed for life!!!
LOL!!!

29 Οκτώβριος, 2006 22:02
------------------------------

Κούκλα μου, σε πεθύμησα!!!

Μου λείπεις πολυ!!!

Ομως το κέφι σου δεν βλέπω να το χάνεις!!!

Αν τα καταφέρω σήμερα, θα σου στείλω ένα γράμμα.

σε φιλώ γλυκά, φιλάκια στα κουκλιά!

με πολλή αγάπη

Α.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Εγραψα τον στιχο φιλοσοφικα,ολοι θελουμε να ζησουμε ρεαλιστικα πανω απο τα 90,μεχρι εκει ειναι τα ορια της ζωης σημερα & δυσκολο ν' αλλαξουν.

29 Οκτώβριος, 2006 22:19
---------------------------
Ανοιγετε τους ασκους του Αιολου: θέλω να πω, δεν είναι μονο τα χρόνια. Στην Κύπρο της, ας πούμε, ευημερίας, το 10% το πληθυσμού (των ε/κ είναι στο όριο της φτώχειας). Είναι και η ποιότητα ζωης στη μέση. Να ζησει κάποιος 90, με τι μεσα όμως και μακάρι όχι στην άκρη, στις αποθηκες της κοινωνίας όπου αφήνουν τις "ανθρώπινες σκουριές" μέχρι να οξυδωθούν ολότελα απο τη μοναξιά και την αχρηστεία.

Σας φιλώ

με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
harrygreco είπε...

Ζωη ειναι μεχρις οτου μπορεις να τελεις...γαμο,δηλ. μεχρι τα 95. Οσοι επιβιωνουν περαν των 95,ειναι δυστυχως ανικανοι. Ποια του βιου τρυφη ?

Antonios Liolios είπε...

Δυστυχως,αυτο το 2% κανει τοση διαφορα,ωστε τα οργανα να μην ειναι συμβατα...Αλλιως θ' αλλαζαμε...καρδιες & θα ζουσαμε 140 χρονια...

Δυστυχώς η διαφορά στα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας αποτρέπει την μεταμόσχευση ακόμα και ανάμεσα σε δίδυμους -μη μονοωογενείς-αδελφούς. Τελευταία τα μαιευτήρια προτείνουν την αποθήκευση βλαστικών κυττάρων του εμβρύου για την περίπτωση που θα χρειαστεί μεταμόσχευση μυελού στο μέλλον. Τέλος η διάρκεια ζωής δεν εξαρτάται από την ανεπάρκεια συγκεκριμμένων οργάνων αλλά από τον προκαθορισμένο γενετικά καθορισμένο κυτταρικό θάνατο και την relentless συνεχή οξείδωση που υφιστάμεθα όσο ζούμε. Το γονιδίωμα (genomics) από μόνο του δεν είναι η λύση εξ ου και η μικρή διαφορά στον γονιδιακό αριθμό μεταξύ ειδών. Τελευταία αναπτύσσονται η μελέτη των πρωτεινών που σχετίζονται με την μετάφραση του DNA, τα λεγόμενα proteomics.


Η Ιατρικη ειναι πολυ πισω συγκριτικα με αλλες επιστημες.

Δυστυχώς ναι. Ακόμα δεν θεραπεύεται το κοινό κρυολόγημα, η ηπατίτιδα Β, ο λύκος, η επιληψία κλπ (προσοχή μιλάω για θεραπεία όχι για sympotm control). Το μέλλον πιστεύω είναι ελπιδοφόρο λόγω proteomics αλλά και nanotechnology. Αν και πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ένα paradigm shift στην επιστήμη αλλά και στην ιατρική ειδικότερα.

paragrafos είπε...

Antonios Liolios said...
Δυστυχως,αυτο το 2% κανει τοση διαφορα,ωστε τα οργανα να μην ειναι συμβατα...Αλλιως θ'
-------------------------------

Φίλε Αντώνη,

πριν πολλά χρονια, όταν ήμουν φοιτήτρια, συζητούσα με τη συγκάτοικό μου για το μέλλον του... καπιταλισμού (τόσο μυαλό είχα).

Ηρθαν οι γνωστες εξελιξεις της παγκοσμιοποιησης και συνειδητοποιούσα ότι εκεινες και άλλες πολλές μα πάρα πολλές συζητήσεις της οψιμης εφηβείας ήταν συγκρουσεις με... ξύλινα σπαθιά.

Κάπως έτσι ένιωσα και τώρα με αυτά που μας είπες για τις μεταμοσχευσεις, την ώρα που κουβέντιαζα με τον κο Χάρρυ.

Α, με την ευκαιρία, "η αποθήκευση βλαστικών κυττάρων" έχει να κάνει με τον ομφάλιο λώρο; Λέγεται πως η καλλιέργειά τους είναι το μέλλον στην αντιμετώπισης νευρολογικών παθήσεων.

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Να κανουμε...εμεις το paradigm shift...

harrygreco είπε...

Ολα τα φταιει η μανα μου
που μ' εκανε 2 μετρα
ομως στο μερος της καρδιας
δεν εβαλε μια πετρα.
Παλιομηχανημα καρδια μου
μου καταστρεφεις τη ζωη
& δεν χωρας & δεν χωρας
καμμια επισκευη.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Ολα τα φταιει η μανα μου
που μ' εκανε 2 μετρα
ομως στο μερος της καρδιας
δεν εβαλε μια πετρα.
Παλιομηχανημα καρδια μου
μου καταστρεφεις τη ζωη
& δεν χωρας & δεν χωρας
καμμια επισκευη.

30 Οκτώβριος, 2006 15:49
------------------------

Μεταφορικά ή κυριολεκτιά θα πρέπει να διαβάσω τους στοίχους;

Γιατί αν τους διαβάσω κυριολεκτικά, πάει να πει ότι κάποια δυσκολία θα έχετε.

Αν όμως τους διαβάσω μεταφορικά, πάει να πει ότι είστε μέγας καρδιοκατακτητής!

Ας ελπίσουμε ότι δεν ισχύει το πρώτο.

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Στιχοι Καρβελα,τραγουδι Κοντολαζος. Ουτε κυριολ. ουτε μεταφορ,ενα ωραιο λαικο στιχακι...Αλλα & η πικρη αληθεια,ολες οι τεχνητες καρδιες απετυχαν.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Στιχοι Καρβελα,τραγουδι Κοντολαζος. Ουτε κυριολ. ουτε μεταφορ,ενα ωραιο λαικο στιχακι...Αλλα & η πικρη αληθεια,ολες οι τεχνητες καρδιες απετυχαν.

30 Οκτώβριος, 2006 21:17
---------------------------

Ερχεται όμως η νανοτεχνολογία - έτσι δεν την λένε; Και υποσχεται λαγούς με πετραχείλια!

Με αγάπη

Α.

Antonios Liolios είπε...

harry

Νάσαι καλά γέλασα με τον οίστρο σου! Έτσι περιμένω να γίνει το paradigm shift, με την έμπνευση!

Δεν αποτύχαν οι τεχνητές καρδιές φίλε μου, απλά ήταν suboptimal.

Αλλά αν έχετε όρεξη μπέστε στο blog αργότερα θα σας έχω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Όρεξη νάχετε να διαβάζετε και να βλέπετε.

Harry μπορείς να αναλάβεις την μουσική επένδυησ;

harrygreco είπε...

Ειμαι κομπιουτερ νερντ,ξερω μονο τα βασικα,με το 1 δαχτυλο κλπ. Τα ιατρικα κλπ να τα λεμε εδω,να κανουμε το μαγαζι υγειοκεντρικο.

harrygreco είπε...

12 σχολια/ποστ,το παρακανα,θα τα κατεβασω σε 2.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Ειμαι κομπιουτερ νερντ,ξερω μονο τα βασικα,με το 1 δαχτυλο κλπ. Τα ιατρικα κλπ να τα λεμε εδω,να κανουμε το μαγαζι υγειοκεντρικο.

30 Οκτώβριος, 2006 22:20


harrygreco said...
12 σχολια/ποστ,το παρακανα,θα τα κατεβασω σε 2.

31 Οκτώβριος, 2006 00:52
---------------------------

Η διατροφή μου είναι εξ ανάκγης υγιεινή. Το στομάχι μου θυμίζει ναρκοπέδιο. Ένα στραβοπάτημα και για να συνέλθω θέλω δυο ζάναξ, δυο σπασμονάλ και δυο μπουσκοπάν.

Είμαι αλλεργική στο κρεμμύδι. Ετσι και με αναγκάσουν να φάω φαγητό με κρεμμύδι, θα χρειαστώ... μεταμόσχευση στομάχου. Αλλά και το σκόρδο είναι απειλη και συνήθως μου προκαλύ οξύ πονο όπως και σχεδόν όλα τα τηγανιτά - με εξαίρεση λίγες τηγανικές πατάτες.

Τα μόνα φαγητά που παραδόξως μου αρέσουν και δεν με ενοχλούν καθόλου μα καθολου, είναι τα κινέζικα. Εννοώ την καλή εξευρωπαϊσμένη κινέζικη κουζίνα. Αυτή είναι η αδυναμία μου, κύρίως επειδή μπορώ να τρώω άφοβα, αφού ξέρω ότι σχεδόν τίποτε από εκεί μέσα δεν με ενοχλεί.

[Βέβαια όταν πήγα στο Τορόντο κι έκανα καλές φιλίες με ασιάτισσες, έπαθα την πλάκα μου με αυτά που τρώγανε, ξέρετε, για τα... ζωντανά μιλώ... Για να μη σας πω ότι αηδίασα! Εκεί ομολογώ ότι δοκίμασα τις προκαταλήψεις μου... Να μη συνεχίσω καλύτερα...]

Οταν η μανούλα μαγείρευε, εγώ όπου φυγει-φύγει! Τα κρεμμύδια και τα άλλα τηγανίσματα που προκαλούσαν αποστροφή. Δυστυχως, η καημένη η μανούλα αυτό δεν το καταλάβαινε... Είχε μονίμως την εντύπωση ότι δεν έτρωγα επειδή... φρόντιζα τη σιλουέτα μου!!!

Επί χρόνια πήγαινα σε γαστρεντερολόγους κλπ μέχρις ότου ο καλός μου μού είπε μια ωραία πρωία, φάε μόνο εκείνα για τα οποία είσαι σίγουρη ότι δεν θα σε ενοχλησουν! Μου απαγόρευσε να ενδίδω στα παρακάλια "φάε μανα μου!".

Αυτά και άλλα πολλά, πάρα πολλά έγραψα για το άλλο μαγαζί, όμως την τελευταία σττιγμή τα έσβησα επειδή δεν ήθελα εκεί που οι άλλοι τρώνε και περνάνει καλά μιλώντας για τις νοστιμιές, έγώ να τους ξενερώσω με τα ιδιόρρυθμο στομάχι μου.

Οσο για τα σχόλιά σας, κε Χάρρυ, είναι ένα κι ένα! Χαρμα οφθαλμού. Βέβαια, δεν θέλω με το στανιο να σας αναγκάσω να γραφέτε σχόλια, όμως να ξέρετε ότι ακόμα και τα πιο "ριζοσπαστικά" σχόλιά σας, που κάποτε με τρόμαζαν, τώρα μου είναι πολυ ευχάριστα! Ισως επειδή κι εσείς είστε πολυ ευχάριστος άνθρωπος.

Οχι 12, 112 να γράφετε, αν θέλετε, χρονο και όρεξη να έχετε!!!

Καλη σας μέρα

πολλά φιλιά με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

ΟΚ !

An-Lu είπε...

Γλυκιά μου Παράγραφε,
καθώς η λατρεία μου για τα τετράποδα είναι δεδομένη, μπορώ μόνο να σε ευχαριστήσω για το λινκ που παραθέτεις!
Με πολλά φιλιά
σε όλους σας,
ΑΛ

paragrafos είπε...

An-Lu said...
Γλυκιά μου Παράγραφε,
καθώς η λατρεία μου για τα τετράποδα είναι δεδομένη, μπορώ μόνο να σε ευχαριστήσω για το λινκ που παραθέτεις!
Με πολλά φιλιά
σε όλους σας,
ΑΛ

31 Οκτώβριος, 2006 12:51
---------------------------

Χαρη στο γάτο μου το "σωκρατίκι", γνώρισα πολυν κοσμο. Οι δυο φίλοι που έχουν το "τετραποδολογείν" δίνουν την ζωή τους για τα δικαιώματα των τετραπόδων. Διάβασε εκεί το κυνηγητό που υφίστανται και θα καταλάβεις.

Από την άλλη μεριά ομως, ο αγώνας τους δεν πάει στράφι. Ηδη το Υπ. Παιδείας αναγνώριζε με τον τρόπο του τον αγώνα του "τετραποδολογείν"

σε φιλώ με πολλη-πολλή αγάπη

Α.

Antonios Liolios είπε...

Πήγα να γράψω αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι ήμουν εκτός θέματος! Εδώ μιλάτε για ζωάκια, πως έμπλεξα την νανοτεχνολογία απορώ!

Προσωπικά πήρα στα παιδιά μου ένα σκυλάκι μετά από πολύ πίεση. Αγαπώ τα ζώα αλλά μικρό το διαμέρισμα κλπ

Δυστυχώς το ζωάκι πέθανε από νόσο των νεογέννητων σκύλων προς μεγάλη θλίψη των παιδιών.

Αλλά έκανε και ένα καλό, τα εξοικίωσε με την φθορά και τον θάνατο.

paragrafos είπε...

Antonios Liolios said...
Πήγα να γράψω αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι ήμουν εκτός θέματος!
----------------

Φίλε Αντώνη,

θέλουμε τα εκτός θέματος!!!

Για την νανοτεχνολογία!!!

Περιμένουμε!

Με πολλή αγάπη

Α.

ΥΓ. Η λύση για το σκυλάκι είναι ένα ακόμα σκυλάκι για τα παιδιά! Θα τους άλλαξει τη ζωή! Οσο για την εξοικείωση με το θάνατο... (μεγάλο θέμα άνοιξες, φίλε Αντώνη, αλλα εσύ ως γιατρός, θα έχεις δει...

Antonios Liolios είπε...

Η λύση για το σκυλάκι είναι ένα ακόμα σκυλάκι για τα παιδιά! Θα τους άλλαξει τη ζωή! Οσο για την εξοικείωση με το θάνατο... (μεγάλο θέμα άνοιξες, φίλε Αντώνη, αλλα εσύ ως γιατρός, θα έχεις δει...


Έχω δει πολλά ειδικά σαν εντατικολόγος αλλά ο θάνατος δεν συνηθίζεται ούτε ερμηνεύεται. Σαν γιατρός μαθαίνεις να σκληραίνεις, να κρατάς τις συναισθηματικές αποστάσεις σου για το καλό το δικό σου αλλά και του ασθενή. Για τον λόγο αυτό η ιατρική δεοντολογία αποθαρρύνει την θεραπεία από τον ιατρό συγγενών πρώτου βαθμού. Συμφωνώ για το δεύτερο σκυλάκι αλλά οι περιορισμοί χώρου στο σπίτι μας δεν βοηθούν.

H νανοτεχνολογία είναι πραγματικά exciting. Αγαπητή Παράγραφε δεν ξέρω αν γνωρίζεις τον κ. Δουμανίδη, είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κύπρου και ασχολείται με την νανοτεχνολογία. Μάλιστα έδωσε και διάλεξη στο συνέδριο μας. Εν ολίγοις μικρορομποτάκια μπαίνουν μέσα σου και επισκευάζουν την βλάβη!

harrygreco είπε...

Σκεφτομαι για ενα μικρορομποτακι που θα κανει τον ανδρα να...

Antonios Liolios είπε...

harry
Σκεφτομαι για ενα μικρορομποτακι που θα κανει τον ανδρα να...

Και πάνω σ' αυτό δουλεύουμε. Έχεις δει την σχετική ταινία του Woody Allen;

harrygreco είπε...

Ολα τα φταιει η μανα μου
που μ' εκανε 2 μετρα
ομως στη θεση του κα*λιου
δεν εβαλε μια πετρα
Παλιομηχανημα κα*λι μου
δεν εχεις τοση αντοχη
αλλα στο μελλον θα χωρας
νανοεπισκευη...

Antonios Liolios είπε...

Νάνο μιά μέρα αν σε πουν
μην παρεξηγηθείς
η επιστήμη φρόντισε
ν' αποκατασταθείς

paragrafos είπε...

Antonios Liolios said...
Νάνο μιά μέρα αν σε πουν
μην παρεξηγηθείς
η επιστήμη φρόντισε
ν' αποκατασταθείς

01 Νοέμβριος, 2006 02:10
-------------------------

Xa xa xa xa!!!

Δεν ηξερα πως η στιχουργική... τεχνολογία βγάζει τοσο χιούμορ!!!

Καλη σας μέρα

με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Χωρις πλακα,μας ενδιαφερει η προβλεψη του Αντωνη για την Επη,στα επομενα 5-10 χρονια,καποια ριζικη βελτιωση /θεραπεια στον οριζοντα ?

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Χωρις πλακα,μας ενδιαφερει η προβλεψη του Αντωνη για την Επη,στα επομενα 5-10 χρονια,καποια ριζικη βελτιωση /θεραπεια στον οριζοντα ?

01 Νοέμβριος, 2006 19:21
---------------------------

Στο συνέρδιο που πήγα είδα άτομα θεραπευμένα με εμφυτευμένα μάικροτσιπς!!! (κόστος: περί τις 250 χιλιάδες δολάρια)

Εκεί γνώρισα ένα παιδί από τη Δανία με αυτήν την εγχείριση. Την είχε χρημαοτοδοτήσει ο εργοδότης του, γνωστός ευεργέτης στην Δανία.

Θέλω να πω, υπάρχουν λύσεις αλλά κοστίζουν. Εμείς, ευτυχώς, για την ώρα, έχουμε βρει αυτήν την λύση. Την ερχόμενη άνοιξη, όμως θα ξαναπάμε να δουμε πώς θα πορευτούμε.

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Αν το εμφυτευμα ειναι ριζικη θεραπεια,με τοσα εκ. επι στον κοσμο,γρηγορα το κοστος θα κατεβει σε επιπεδο βηματοδοτη. Αρα υπαρχει ελπιδα.

Antonios Liolios είπε...

Ωι! Σας ετοίμασα λεπτομερή απάντηση και μου την έφαγε ο blogger!

Επειδή σήμερα ήταν δύσκολη μέρα και τα περιστατικά που ήρθα σε επαφή βαριά και θλιβερά, δεν έχω κουράγιο να ξαναγράψω το post. Να χαίρεστε γι αυτά που έχετε καθημερινά take my word for it.

Θα προσπαθήσω ξανά αργότερα.

Sorry

Antonios Liolios είπε...

Αγαπητή Παράγραφε, τον ξέρεις τον κ. Δουμανίδη;

harrygreco είπε...

Αντωνη,πότε κανεις το διαλειμμα σου ,να...γλυτωσει κανεις ? ( Πλακα κανω). Καλη υπηρεσια.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Αν το εμφυτευμα ειναι ριζικη θεραπεια,με τοσα εκ. επι στον κοσμο,γρηγορα το κοστος θα κατεβει σε επιπεδο βηματοδοτη. Αρα υπαρχει ελπιδα.

01 Νοέμβριος, 2006 21:35
-----------------------------

Δυστυχώς απαιτείται σειρα πολύπλοκων εξετάσεων με πανάκριβα μηχανήματα και εξειδικευμένο προσωπικό ταλαντούχων νευροχειρουργών. Δεν ξέρω από αυτά τα πράγματα, αλλά όπως μας τα είπαν στην αμερική, δεν βλέπω να είναι εφικτή η τυποποίηση μιας τέτοιας επέμβασης. Η καρδιά είναι πολυ απλό όργανο σε σχέση με τον εγκέφαλο. Θυμάμαι τις εξετάσεις του παιδιού... πα πα πα... τεχνολογία αιχμής...

Βέβαια, αυτά τα λέω εγώ η άσχετη, ίσως στο μέλλον όλα αυτά μέσω της τενχολογίας πράγματι να τυποποιηθούν, να απολοποιηθεί η διαδιακασία και να σωθεί ο κοσμάκης!

με αγάπη

Α.

paragrafos είπε...

Antonios Liolios said...
Ωι! Σας ετοίμασα λεπτομερή απάντηση και μου την έφαγε ο blogger!
------------------

Φίλε Αντώνη, κράτα και εφεδρεία! Κι εγώ την έχω πατήσει πολλές φορές.

Αναμένουμε το σχόλιό σου.

Οχι, δεν τον ξέρω τον κύριο Δουμανίδη, ούτε ακουστά! Τι ειδικότητα έχει;

Με αγάπη

Α.

Antonios Liolios είπε...

Αγαπητοί φίλοι

επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις μου. Σε καμιά περίπτωση δεν είμαι "αυθεντία", εξ' άλλου με λίγο googling τα βρίσκει κανείς όλα πιά (thank God!).

Όπως είπες κάπου Χάρρυ, η ιατρική αν και εφαρμοσμένη επιστήμη, είναι πολύ πίσω σχετικά με τις άλλες επιστήμες.

Δυστυχώς. Υπάρχουν φορές που στεκόμαστε πάνω από τον ασθενή μας στην εντατική χωρίς να ξέρουμε τι έχει. Έχουμε όλα τα τεχνικά στοιχεία στα χέρια μας, αξονικές, μαγνητικές, αιμοκαλλιέργειες κλπ αλλά δεν έχουμε σαφή απάντηση γιατί ο ασθενής πεθαίνει μπροστά μας...Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να καλύψουμε όλες τις πιθανότητες, cover all bases και να ελπίζουμε. Όχι από δικό μας έλλειμμα αλλά από τα limitations της ιατρικής.

Οι ιατρικές μελέτες αυτήν την στιγμή είναι πολυέξοδες και χρονοβόρες και μάλιστα περίπου 1 στις 20 βγαίνουν αρνητικές (δηλ το τάδε φάρμακο ή τεχνική δεν επηρεάζουν την πορεία του ασθενή).

Χρειαζόμαστε επειγόντως IMHO ένα νέο σύστημα προσέγγισης και αξιολόγησης, αυτό που ανέφερα ως paradigm shift. Αν θέλετε δέστε κάτι παλιότερο δικό μου εδώ (free registration required).

Στην επιληψία τώρα, πέρα από τις εξωτικές gene therapies που δεν μας δώσαν και πολλά, εφαρμόστηκε και το vagus nerve stimulation (VNS) το οποίο στην ουσία είναι το εξής: Στέλνουμε δια μέσω ενός νεύρου που βρίσκεται στον λαιμό μας "αντίθετο" ρεύμα στον εγκέφαλο όταν αυτός πάει να "βραχυκυκλώσει". Και δουλεύει! Το αστείο; Δουλεύει και σε ασθενείς με βαριά κατάθλιψη!

Το πρόβλημα με την ιατρική σήμερα νομίζω ότι είναι το εξής:

Ενώ η ζωή είναι μια δυναμική διαδικασία, η προσέγγιση μας σε αυτήν είναι στατική. Δηλαδή, βλέπουμε πχ ότι στην επιληψία μειώνεται η τάδε ουσία; Την χορηγούμε σε μεγάλες ποσότητες. Άυξάνει; Χορηγούμε αναστολείς.

Σαν κανείς να προσπαθεί να καταλάβει την υπόθεση μιάς κινηματογραφικής ταινίας από τις φωτογραφίες.

Η πρόβλεψη μου for whatever it is worth? Μάλλον σε 10 χρόνια οι επιληπτικοί θα σκανάρονται από ειδικό scanner το οποίο θα εντοπίζει την βλάβη και θα την διορθώνει παράλληλα ηλεκτρομαγνητικά. Μην μου ζητήσετε references, science fiction κάνω.

Αλλά οι περισσότερες μεγάλες αλλαγές στην ιατρική ήταν τυχαίες. Αυτό κάτι μου λέει

harrygreco είπε...

Με την ευρυτητα σκεψης που διαθετεις,φορτωσε οικογενεια στο αεροπλανο & καντην για Αμερικα,να κονομας σε λιγα χρονια 300/χρονο.

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Με την ευρυτητα σκεψης που διαθετεις,φορτωσε οικογενεια στο αεροπλανο & καντην για Αμερικα,να κονομας σε λιγα χρονια 300/χρονο.

02 Νοέμβριος, 2006 02:38
--------------------

Κύριε Χάρρυ, αν φύγει κι ο Αντώνης από την πατρίδα του, φυγει ο ένας, φύγει κι ο άλλος, ποιος στην ευχή θα μείνει να φροντίζει τον κόσμο;

Χρειαζόμαστε κοντά μας καλους και ευσυνείδητους επιστήμονες κι εμείς, ο κοσμάκης! Οχι, να ξενιτευόμαστε κάθε φορά που έχουμε πρόβλημα υγείας και να πουλάμε και από ένα οικόπεδο το ταξίδι!

Εν τω μεταξύ, κε Χάρρυ, έχω διαπιστώσει ότι έχετε φάει την Ελλάδα με το κουτάλι!!! Ξέρετε ένα σωρό τοποθεσίες, πόλεις, χωριά!!! Φαίνεται σας αρεσουν πολύ τα ταξίδια και τα χαίρεστε!

Τυχερε!

Με αγάπη

Α.

harrygreco είπε...

Αντιθετα,εχω παει σε λιγα σχετικα μερη,απλα δεν τα βλεπω μονο τουριστικα.

Antonios Liolios είπε...

Αγαπητοί μου φίλοι σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

Δυστυχώς ή ευτυχώς η USA δεν είναι επιλογή για μένα.

Όταν έκανα τις σπουδές μου εκεί είχα αρκετές δελεαστικές προτάσεις αλλά το μεν πνεύμα πρόθυμον η δε σαρξ ασθενής.

Η αλήθεια είναι ότι εκτιμώ την πολυετή παραμονή μου εκεί κυρίως επειδή εκεί γνώρισα την πραγματικά πολυ-πολιτισμική melting pot κοινωνία. Εκεί γνώρισα και έκανα φίλους εβραίους, μαύρους, τούρκους κλπ. Μόνο έτσι νομίζω ότι απαλλάσσεσαι από εθνικούς και ρατσιστικούς ιδεασμούς, αλλιώς είσαι θεωρητικός του αντι-ρατσιμού αλλά δεν κάνεις παρέες με μαύρους, σλάβους κλπ σαν τους αριστεριστές του Παρισιού!

Και εκεί είδα την εξωφρενική αξιοκρατία. Εξωφρενική για τα δικά μας δεδομένα, θα μπορούσα να σας λέω ιστορίες για ώρες!

Τέλος στο θέμα της υγείας, αν χρειαζότανε κάποτε υγειονομική περίθαλψη η οικογένεια μου, θα πήγαινα στην USA χωρίς δεύτερη σκέψη. Έτυχε να το ζήσω το σύστημα και σαν ασθενής και υποκλίνομαι. Μαζί με σένα Παράγραφε

Χάρρυ, εσύ ταξιδεύεις USA συχνά;

harrygreco είπε...

Ειμαι πλατωνικος εραστης της Αμερικα. Λεω συντομα να ολοκληρωσω. Γεροντοερωτας...Η σαρκα σου ειναι μια χαρα.That which does not kill us...

paragrafos είπε...

harrygreco said...
Αντιθετα,εχω παει σε λιγα σχετικα μερη,απλα δεν τα βλεπω μονο τουριστικα.

02 Νοέμβριος, 2006 15:27
---------------------------

Δίνετε την εντύπωση του κοσμογυρισμένου που... κρύβει τα ταξίδια του!

Με αγάπη

Α.

Πανάσχημη είπε...

Παράγραφε καλημερα
Μόλις γύρισα από το σπίτι της διπλανής μου (τώρα είναι σχεδόν 9 τη νύχτα εδω), μια πολύ ωραία γυναίκα, την λένε Dawn, και η οποία έχει τρία παιδιά. 15, 8, και 3 ετών το πιο μικρό κορίτσι, που τη λένε Brynne.
H Brynne γεννήθηκε με το σύνδρομο 9ρ-, εξαιρετικά σπάνιο, μόνο λίγες εκατοντάδες στις ΗΠΑ. Ως τώρα η μικρή έχει υποστει 12 βαρβάτες και βάρβαρες εγχειρήσεις, ως και ανακατασκευή κρανίου.

Το κρανίο άρχισε πάλι να παραμορφώνεται και η επόμενη μεγάλη εγχείρηση ( της αφαιρούν το δέρμα του προσώπου, της σπαζουν το μέτωπο, της το ξανακολάνε, της επαναφέρουν το δέρμα) θα γίνει 11 Νοεμβρίου στο St Petersburg.(δίπλα μας).

Λοιπόν, επειδή μίλησες για απομόνωση. Τώρα που ήμουν εκεί έδειχνε ένα έργο η τηλεόραση, οπου η σύζυγος είναι έγκυος και η αμνιοκέντιση δείχνει ανωμαλια. Το ζευγάρι δείχνει να καταρρέει.

Και τότε ο μικρός γιος της Dawn λέει, Τι πάθανε αυτοί; Γιατί κάνουν έτσι; Εμείς είμαστε τόσο ευτυχισμένοι με την Brynne.

Η Brynne έμαθε και μερικές κουβέντες Ελληνικά από μενα. Οποτε με βλέπει μου λεει "You know what? Σ'αγαπώ"
Και μου δίνει τις πιο ζεστές αγκαλιές στον κόσμο.

Η δε Dawn και ο άνδρας της ο Tim θεωρούν τους εαυτούς τους ευλογημένους που την έχουν.

Αυτά από το Αμέρικα.
Θα την γνωρίσεις όταν έρθεις. Σύμφωνοι;
:)

Πανάσχημη είπε...

Και το site της οργάνωσης γι αυτήν την γενετική ανωμαλία.
http://www.9pminus.org/

paragrafos είπε...

Πανάσχημη said...
Παράγραφε καλημερα
Μόλις γύρισα από το σπίτι της(...)_


-------------------------------

Αγαπημένη φιλη,

τους τελευταίους τρεις μήνες προσπαθώ με νύχια και με δοντια να κρατήσω μέσα μου τις πικρές μνήμες της περασμένης τετραετίας. Σκέφτομαι πως αρκετά είπα και δεν θέλω να στεναχωρώ άλλον τον κόσμο...

κάποτε όμως ξεχειλίζει μέσα μου η το δάκρυ, όπως τώρα:

Οταν άρχισε η κορούλα μας να γίνεται καλά και μπορούσε επιτέλους να περπατάει λίγο, πήγαμε εδώ στο νοσοκομείο για εξετάσεις ρουτίνα και την αφήσαμε λίγο να παίξει λιγάκι μακριά, με ένα άλλο παιδάκι στο προαύλιο. Ξαφνικά το άλλο παιδάκι έπεσε, όπως συμβανει συχνά στα παιδάκια, με τα γόνατα κατω και χτύπησε πολύ άσχημα. Κλάμα κακό...

Εσκυψε η κορουλα μας να σηκώσει το παιδάκι αλλά έτρεμαν τα πόδια της και παραλίγο να χάσει την ισορροπία της. Ξαναδοκίμασε, πάλι τα ίδια. Γύρισε, με κοίταξε και έβαλε τα κλάματα δείχνοντας το παιδάκι κάτω...

Η μαμά του παιδιου κατεύθασε και δεν πίστευε στα μάτια της...

ούτε κι εμείς...

σε φιλώ

με απέραντη αγάπη

Α.