Δυσάρεστα Νέα

Παράλληλα με τη Δίαιτα το παiδι παίρνει και δυο φάρμακα. Το ένα από αυτά (Τοπαμαξ) προκάλεσε μεγάλη ζημιά στα νεφρά και πρέπει οπωσδήποτε αμέσως να διακοπεί.

Ο παιδονεφρολόγος λέει ότι το παιδί πρέπει να πίνει δύο λίτρα νερά την ημέρα!!! (Μας πώς μπορείς να πείσεις ένα πεντάχρονο παιδί να πίνει τόσο νερό!)

Από σήμερα διακόπτεται το Τοπαμάξ και ο θεός βοηθός - κανονικά απαγορεύται η απότομη διακοπή ενός αντιεπιληπτικούς φαρμάκου.

Η επιστροφή στην πατρίδα αναστέλλεται επ αόριστον.

Κατά τ΄ άλλα το παδί και η μανούλα του περνούν ζωή χαρισάμενη. Το Ρότσεστερ είναι και για τις δυο ό,τι καλύτερο τους συνέβη τα τελευταία πέντε χρόνια.

Συγγνώμη για τις αποσπασματικές πληροφορίες.

Με αγάπη και αισιοδοξία

ο πατέρας και σύντροφος

Κάπα

Νέα από τις ΗΠΑ

Τα καλά νέα είναι πολυ περισσότερα από τα άσχημα και δικαιολογούν μια κάποια αισιοδοξία.

Σας ευχαριστουμε για το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή σας.


Εκ μέρους της λατρευτής μου Α.

ο σύντροφός της - Με αγάπη

Αποχαιρετώντας τους άλλους γείτονες

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣ!!!

Καλή Αντάμωση!!!

ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Παράγραφος

Ενα φιλάκι κι ένα "γεια"

Ενα φιλί τραγουδιστό για το καλό μου
που έμεινε πίσω με άλλη αποστολή:

Ξεκινάμε, πάμε μακριά
σ’ άλλες χώρες, σ’ άγνωστα νερά
Στο μουράγιο μένεις μόνο εσύ
πάντα ο νους μου θα ’ναι στο νησί

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
Μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω έχε γεια

Γύρω-γύρω η θάλασσα γυαλί
μα η σκέψις μου έγειρε θολή
Λάμπει ο ήλιος τώρα από ψηλά
στο μυαλό μου έρχονται πολλά

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
Μες στα κατάρτια πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω έχε γεια

Πέλαγος θα σκίσω μακρινό
Θάλασσα θα βλέπω κι ουρανό
Μα η συντροφιά μου θα ’σαι εσύ
Πάντα ο νους μου θά ΄ναι στο νησί

--------------------------------------------

Γεια σε ολους σας κι ελπίζω

όταν θα τα ξαναπούμε

τα μάτια μας να δακρύζουν

μονάχα από χαρά!

Με αγάπη - Παράγραφος

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ & Ενημερωτικα βίντεο για την Επιληψία

1. ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ (Μάιος 2005 - Απρίλης 2007)

Επί δύο χρόνια (από τριών ετών) το παιδί μας είναι στην Κετογενική Δίαιτα.

Ενώ πριν την Δίαιτα και παρά τα φάρμακα που έπαιρνε (ντεπακότ ή ντεπακίν και τοπαμαξ) είχε φτάσει να έχει εκατό επεισόδια την ημέρα, μετά τη Δίαιτα, οι κρίσεις σχεδόν εξαφανίστηκαν! Το σπουδαιότερο: λόγω του ότι το παιδί απαλλάχθηκε επί μακρόν από τις κρίσεις, μπόρεσε και αναπτύχθηκε ψυχοκινητικά!!!

Απολογισμός: Μεσα σε 19 μήνες είχαμε ελάχιστες αφαιρέσεις και ένα γενικευμένο σπασμό (που μας κατατρόμαξε) προ 8 μηνών.

Δυστυχώς, όμως, προ ενός μήνα (όλον τον Μαρτιο του 2007) το παιδί μας είχε 7 ολιγόστιγμα γενικευμένα επεισόδια που πυροδοτήθηκαν από ένα απλό κρυολόγημα. Δεν ξέρουμε αν πρόκειται για παρένθεση ή απαρχή δεινών (ίδωμεν). Εκείνο που κάναμε ήταν να αυξήσουμε τα φάρμακα που παίρνει στις μάξιμουμ επιτρεπτές δόσεις, να περιμένουμε και να ελπίζουμε.

Ασφαλώς, η Δίαιτα ήταν εκείνη που (επί δυο έτη) αντιστέκεται στην Φαρμακοανθετική Επιληψία τής κόρη μας. Η Δίαιτα και όχι τα φάρμακα, γιατί και ενόσω τα έπαιρνε, επαναλαμβάνω, είχε φτάσει τα 100 επεισόδια. Φαίνεται όμως ότι και τα φάρμακα παίζουν έναν κάποιον ρόλο: στο βαθμό που η Δίαιτα πετυχαίνει, έρχονται τα φάρμακα να καλύψουν τυχόν "κενά"- κάτι σαν πολυτιμη εφεδρεία.

Στη φωτογραφία βλέπτε την αγάπη μας να κάνει... κουνελοθεραπεία, αμέσως μετά που συνήλθε από το τελευταίο μαρτιάτικο επεισόδιο, που ήταν και το ισχυρότερο (από τα επτά που υπέστη κατά τον Μάρτιο) .

Στο βάθος διακρίνεται ο εξοπλισμός των Πρώτων Βοηθειών. Σημειωτέον ότι κατά τα επεισόδια (είμασταν τυχεροί, συνέβησαν όλα μέσα στο σπίτι) τής δίναμε οξυγόνο και όταν περνούσε η κρίση και πηγαίναμε να το απομακρύνουμε, μας έπιανε, η καρδούλα μας, το χέρι και απαιτούσε το οξυγόνο να εφάπτεται στο πρόσωπό της, και αυτό παρά το γεγονός ότι έδειχνε να είναι αναίσθητη ή ανήμπορη!

Με απέραντη αγάπη - Παράγραφος

.

2. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΗΨΙΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Η πηγή απ΄όπου προέρχονται τα πιο κάτω ενημερωτικά βίντεο, περιέχει και άλλα σύναφή βίντεο για την επιληψία, ορισμένα εκ των οποίων, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι από αμφιλεγόμενα έως επικίνδυνα και παράνομα. Εξηγούμαι:
. .

Κάποια παρουσιάζουν ασθενείς με σπασμούς, ερήμην όμως των ασθενών. Άλλα διακωμωδούν με τον χείριστο (προσβλητικό) τρόπο τους σπασμούς ατόμων με επιληψία, ενώ υπάρχουν και ορισμένα που με εξόργισαν καθώς είδα να αφήνονται οι ασθενείς στο έλεος των παρατεταμένων σπασμών, δίχως καμία βοήθεια (χωρίς να τους δοθούν οι στοιχειώδεις Πρώτες Βοήθειες).

.

Εν πάση περιπτώσει, τα πιο κάτω βίντεο προέρχονται από έγκυρες πηγές και είναι χρήσιμα απ΄όλες τις απόψεις επειδή καταφέρνουν να

ενημερώνουν, να προβληματίζουν και να αποδαιμονοποιουν την ασθένεια της επιληψίας.

..
Series of Videos about Epilepsy - The Center for Epilepsy & Seizure Education in British Columbia

Πρώτες Βοήθειες και επιληψία - The Center for Epilepsy & Seizure Education in British Columbia

Classroom Absence Seizure

Don't Freak Out About Epilepsy - Teens with Epilepsy talk about having seizures and what to do

Absence Seizures formerly petit mal seizures

Education video on epilepsy targeting teens

Pediatric Hemispherectomy - Surgical Treatment For Epilepsy

Ημισφαιρεκτομή ή Διατομή του μεσολοβίου - ένα παιδί αφηγείται

Seizures and You: Take Charge of the Facts

oneLife trailer from the National Society for Epilepsy (NSE)

Clint's Memory - Epilepsy can kill

Employment Anti Discrimination

Story about AJ on the Ketogenic diet on Fox2

Cooking Ketogenic Meals: Lesley Coyne and Celebrity chef Tony Tobin Discuss and create a simple Ketogenic meal. The Ketogenic diet is used in the treatment of childhood epilepsy

ΠΗΓΗ: Προ αρκετών μηνών, μία γενναία μπλόγκερ μου έκανε τη χάρη να παρουσιάσω στο μπλογκ μου ένα δικό της κείμενο, τη δική της ξεχωριστή ιστορία. Θα το βρείτε ΕΔΩ.

Εύκολη πρόσβαση σε όλα τα κείμενα

Νέα κείμενα-

Διπολική διαταραχή ή Μανιοκατάθλιψη: πληροφορίες

Αλλαγή σχεδίων και νέο πρόγραμμα

Στον αγαπημένο μας δάσκαλο, Νίκο Δήμου

Αν τα σκαλιά ήταν από μάρμαρο...

Τα πρώτα... σκαλιά

Το βάπτισμα του πυρός

Τι συμφορά κι αυτή !!!

Η αναθεωρημένη Κετογενική Δίαιτα της κόρης μας

Mανιοκατάθλιψη (και κάτι για αντιστάθμισμα)

Ξεπεράστηκε το πρόβλημα - ετοιμασίες για επιστροφή...

Δυσάρεστα Νέα

Νέα από τις ΗΠΑ

Αποχαιρετώντας τους άλλους γείτονες

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ & Ενημερωτικα βίντεο για την Επιληψία...

A. Ολα τα κείμενα κατά χρονολογική σειρά

Αποχαιρετισμός στο Doncat
Ενα φιλί για τη ζεστή παρέα του Νίκου Δήμου
Παραμορφωμένη Αφροδίτη
Από μικρή λάτρευα τα ταξίδια...
Ανεπίκαιρο
TETRAPODOLOGEIN - Επισκεφτείτε το!
Ξανά δυσκολίες...
O Αντυ έκλεισε το μπλογκ του
΄Ετυχε;
Η μικρή Kelly θέλει να ζήσει...

Παραλίγο ατύχημα - σχέδια για ειδικό ανεκλυστήρα
Η επιληψία στο χειρουργείο - και δυο θέματα ακόμα
Κρύβοντας την επιληψία - οι επιπτώσεις της
Για τον Νίκο Δήμου (με τα λόγια του Θανάση Τριαρίδ...
Την ευγνωμοσύνη μου στο Δάσκαλο τής Καρδιάς και το...
Η μνήμη...
Ακόμα κι ένας άπιστος...
Χθες το βράδυ
Παγκόσμια Ημέρα

Ανθρωπιά θα πεί υπέρβαση: μια αλλιώτικη μάνα (2)
Ανθρωπιά θα πει υπέρβαση: μια μάνα αλλιώτικη
Ο Kαιάδας της γραφειοκρατικής αναλγησίας: άρρωστος...
Η Αφροδίτη για την ταινία του Jim Abrahams (κριτι...
Η Μπρεν είναι καλά και σας ευχαριστεί!!!
Μια ευχή για την Brynne που χειρουργείται την Παρα...
Εγωισμός
Άνθρωποι και κτήνη
Το διαβατήριο τής αγάπης - Ο Σωκράτης
Παιδική επιληψία: τα πάντα με δυο λόγια

Από το Ευαγγέλιο: θεραπεία δαιμονιζόμενου παιδιού
Δυστυχώς, κατά την εκκλησία, Επιληψία = Δαιμονισμό...
"Σχιζοφρένεια": ένα περιστατικό
Περι μισαλλοδοξίας και νηφαλιότητας: η διαχωριστικ...
Η συνεισφορά ενός τακτικού μας επισκέπτη
Εκκλησία, θρησκεία και Επιληψία
Πίστη χωρίς... ψευδαισθήσεις!
Αγρύπνια
Αλλο σόι φθινόπωρο και τούτο!
Η Κετογενική Δίαιτα στην πράξη

Ενα "ασήμαντο" περιστατικό
Γράμμα της... κόρης μου σε μια φίλη της
50 χρόνια με την επιληψία (η αφήγηση του 68χρονου ...
Φθορά
Το αγόρι που γνώρισα και δεν πρόλαβα να αγαπήσω
Κετονογόνος Δίαιτα ή Κετογόνος ή Κετογενής ή Κετον...
Επιληψία: κρίσιμες ερωτήσεις και χρήσιμες πληροφορ...
Α. Προς το Συνέδριο για την επιληψία - Β. Οφειλή σ...
20 Ιουλίου 1974: Τουρκική εισβολή
Τώρα το DVD και με ελληνικούς υποτίτλους

Η Αννίτσα (και οι ελπίδες τής ντροπής)
Ενα ιμέιλ που με προβλημάτισε...
Το υπόγειο τής αφθονίας (και το τίμημα)
Ο... απρόβλεπτος αμερικάνος Φίλος
Γεύση θανάτου και ζωής...
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Never give up!
Οφειλή (Στο Νίκο Δήμου - με αγάπη)
Μια συνταρακτική Γεύση Ελπίδας...
Αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη φίλη, την N-s

...σε κείνον τον άγγελο που έφυγε...
Η φαρμακοανθεκτική επιληψία και ο... Βολτέρος
Σχόλιο (ενός φίλου) για τη σύγκριση Ευρωπαίων και ...
Κάποτε θέλησα ν΄ αλλάξω τον κόσμο...
Όταν απαρνήθηκα, για λίγο, τη μανούλα...
Αυτή η βδομάδα είναι κάπως δύσκολη...
Όαση στην ερημία...
Στη φίλη μου Κ. και στην κορούλα της Μ.
Πέρσι το Μεγάλο Σάββατο...
21η Απριλίου: ακόμα κρατάει η σταύρωση...

Από τους εφιάλτες στον παράδεισο...
Η Αφροδίτη για τη μητέρα της...
Ο μπαμπάς που δεν είχα...
Στο δρόμο για τις ΗΠΑ...
Διεκδικώντας κρατική βοήθεια...
Όταν η ελπίδα πέθαινε...
Έλλη μου, σ΄ ευχαριστώ...
Μια αγάπη για έναν...
Καρδούλα μου, αντίο...
Βοήθεια! ( 2 )

Βοήθεια!
Μισή προσευχή
Παιδική επιληψία - σχόλια επισκεπτών - κετογενική ...
Η πρώτη Έξοδος!
Η δική μας άνοιξη!
Λέξεις αιματοβαμμένες
Η αληθινή ζωή
Μια "ιστορία τρόμου"
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 3
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 2

Νοσοκομείο Λευκωσίας - 1
Επιληψία, αγάπη μου!
. .
. .
B. Ολα τα κείμενα ανά κατηγορίες (αλληλεπικαλυπτόμενες)
.
Α. Βιώματα, εκμυστηρεύσεις, αφηγήματα και διηγήματα
Αποχαιρετισμός στο Doncat
Ενα φιλί για τη ζεστή παρέα του Νίκου Δήμου
Παραμορφωμένη Αφροδίτη
Από μικρή λάτρευα τα ταξίδια...
Ανεπίκαιρο
Ξανά δυσκολίες...
O Αντυ έκλεισε το μπλογκ του
΄Ετυχε;
Παραλίγο ατύχημα - σχέδια για ειδικό ανεκλυστήρα
Η επιληψία στο χειρουργείο - και δυο θέματα ακόμα
Κρύβοντας την επιληψία - οι επιπτώσεις της
Για τον Νίκο Δήμου (με τα λόγια του Θανάση Τριαρίδ...
Την ευγνωμοσύνη μου στο Δάσκαλο τής Καρδιάς και το...
Η μνήμη...
Ακόμα κι ένας άπιστος...

Χθες το βράδυ

Εγωισμός
Το διαβατήριο τής αγάπης - Ο Σωκράτης

"Σχιζοφρένεια": ένα περιστατικό
Πίστη χωρίς... ψευδαισθήσεις!
Αγρύπνια
Άλλο σόι φθινόπωρο και τούτο!
Ένα "ασήμαντο" περιστατικό
Γράμμα της... κόρης μου σε μια φίλη της
Φθορά
Το αγόρι που γνώρισα και δεν πρόλαβα να αγαπήσω
20 Ιουλίου 1974: Τουρκική εισβολή
Η Αννίτσα (και οι ελπίδες τής ντροπής) - πρόσθετα σχόλια

Η Αννίτσα (και οι ελπίδες τής ντροπής) - ΔΙΗΓΗΜΑ στο blog του Νίκου Δήμου

Το υπόγειο τής αφθονίας (και το τίμημα) - πρόσθετα σχόλια

Το υπόγειο της αφθονίας (και το τίμημα) - ΔΙΗΓΗΜΑ στο blog του Νίκου Δήμου

Οφειλή (Στο Νίκο Δήμου - με αγάπη)

Μια συνταρακτική Γεύση Ελπίδας...

Γεύση θανάτου και ζωής
Σε κείνον τον άγγελο που έφυγε
Η αφήγηση μιας αξιοθαύμαστης φίλης

Ενας φίλος μιλάει για τη σχέση Ευρωπαίων και Αμερικανών επιστημόνων

Η φαρμακοανθεκτική επιληψία και ο... Βολτέρος
Η αφήγηση του 68χρονου κυρίου Μενέλαου

Κάποτε θέλησα ν΄ αλλάξω τον κόσμο...
Όταν απαρνήθηκα, για λίγο, τη μανούλα
Αυτή η βδομάδα είναι κάπως δύσκολη
Όαση στην ερημία...
Πέρσι το Μεγάλο Σάββατο
21η Απριλίου: ακόμα κρατάει η σταύρωση
Από τους εφιάλτες στον παράδεισο
Ο μπαμπάς που δεν είχα
Στο δρόμο για τις ΗΠΑ
Διεκδικώντας κρατική βοήθεια
Όταν η ελπίδα πέθαινε
Έλλη μου, σ΄ ευχαριστώ...
Μια αγάπη για έναν
Καρδούλα μου, αντίο
Βοήθεια! ( 2 )
Βοήθεια!
Μισή προσευχή
Η πρώτη Έξοδος!
Η δική μας άνοιξη!
Λέξεις αιματοβαμμένες
Η αληθινή ζωή
Μια "ιστορία τρόμου"
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 3
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 2
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 1
Επιληψία, αγάπη μου!

.

Β. Κείμενα για την Επιληψία και την θεραπευτική Κετογενική Δίαιτα

• Ενημερωτικά βίντεο για την Επιληψία
• Επιπτώσεις επιληψίας
• Πώς νικήσαμε, για την ώρα, τη βαριά φαρμακοανθεκτι...
• Παιδική επιληψία: τα πάντα με δυο λόγια
• Η Κετογενική Δίαιτα (της κόρης μας) στην πράξη
• Κετογόνος Δίαιτα (Ketogenic Diet) ή Κετογονική ή Κ...
• ΕΠΙΛΗΨΙΑ: κρίσιμες ερωτήσεις και χρήσιμες πληροφορ...

Παραμορφωμένη Αφροδίτη
Από μικρή λάτρευα τα ταξίδια...
Ξανά δυσκολίες...
΄Ετυχε;
Παραλίγο ατύχημα - σχέδια για ειδικό ανεκλυστήρα
Η επιληψία στο χειρουργείο - και δυο θέματα ακόμα
Κρύβοντας την επιληψία - οι επιπτώσεις της
Την ευγνωμοσύνη μου στο Δάσκαλο τής Καρδιάς και το...
Η μνήμη...
Ακόμα κι ένας άπιστος...
Χθες το βράδυ
Η Αφροδίτη για την ταινία του Jim Abrahams (κριτι...
Παιδική επιληψία: τα πάντα με δυο λόγια
Από το Ευαγγέλιο: θεραπεία δαιμονιζόμενου παιδιού
Δυστυχώς, κατά την εκκλησία, Επιληψία = Δαιμονισμό...
Η συνεισφορά ενός τακτικού μας επισκέπτη
Εκκλησία, θρησκεία και Επιληψία
Πίστη χωρίς... ψευδαισθήσεις!
Αγρύπνια
Η Κετογενική Δίαιτα στην πράξη
Γράμμα της... κόρης μου σε μια φίλη της
50 χρόνια με την επιληψία (η αφήγηση του 68χρονου ...
Κετονογόνος Δίαιτα ή Κετογόνος ή Κετογενής ή Κετον...
Επιληψία: κρίσιμες ερωτήσεις και χρήσιμες πληροφορ...
Τώρα το DVD και με ελληνικούς υποτίτλους
Ο... απρόβλεπτος αμερικάνος Φίλος
Γεύση θανάτου και ζωής...
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Never give up!
Οφειλή (Στο Νίκο Δήμου - με αγάπη)
Αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη φίλη, την N-s
...σε κείνον τον άγγελο που έφυγε...
Η φαρμακοανθεκτική επιληψία και ο... Βολτέρος
Σχόλιο (ενός φίλου) για τη σύγκριση Ευρωπαίων και ...
Αυτή η βδομάδα είναι κάπως δύσκολη...
Πέρσι το Μεγάλο Σάββατο...
Από τους εφιάλτες στον παράδεισο...
Στο δρόμο για τις ΗΠΑ...
Διεκδικώντας κρατική βοήθεια...
Όταν η ελπίδα πέθαινε...
Μια αγάπη για έναν...
Καρδούλα μου, αντίο...
Βοήθεια! ( 2 )
Βοήθεια!
Μισή προσευχή
Παιδική επιληψία - σχόλια επισκεπτών - κετογενική ...
Η πρώτη Έξοδος!
Η δική μας άνοιξη!
Λέξεις αιματοβαμμένες
Η αληθινή ζωή
Μια "ιστορία τρόμου"
Επιληψία, αγάπη μου!
.
Γ. Κείμενα προβληματισμού και δοκίμια

Κρύβοντας την επιληψία - οι επιπτώσεις της
Για τον Νίκο Δήμου (με τα λόγια του Θανάση Τριαρίδ...
Την ευγνωμοσύνη μου στο Δάσκαλο τής Καρδιάς και το...
Η μνήμη...
Ακόμα κι ένας άπιστος...
Χθες το βράδυ
Παγκόσμια Ημέρα
Ανθρωπιά θα πεί υπέρβαση: μια αλλιώτικη μάνα (2)
Ανθρωπιά θα πει υπέρβαση: μια μάνα αλλιώτικη
Ο Kαιάδας της γραφειοκρατικής αναλγησίας: άρρωστος...
Εγωισμός
Άνθρωποι και κτήνη
Από το Ευαγγέλιο: θεραπεία δαιμονιζόμενου παιδιού
Δυστυχώς, κατά την εκκλησία, Επιληψία = Δαιμονισμό...
"Σχιζοφρένεια": ένα περιστατικό
Περι μισαλλοδοξίας και νηφαλιότητας: η διαχωριστικ...
Εκκλησία, θρησκεία και Επιληψία
Πίστη χωρίς... ψευδαισθήσεις!
Ενα "ασήμαντο" περιστατικό
20 Ιουλίου 1974: Τουρκική εισβολή
Η Αννίτσα (και οι ελπίδες τής ντροπής)
Ενα ιμέιλ που με προβλημάτισε...
Το υπόγειο τής αφθονίας (και το τίμημα)
Γεύση θανάτου και ζωής...
Never give up!
Οφειλή (Στο Νίκο Δήμου - με αγάπη)
Μια συνταρακτική Γεύση Ελπίδας...
Αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη φίλη, την N-s
Η φαρμακοανθεκτική επιληψία και ο... Βολτέρος
Σχόλιο (ενός φίλου) για τη σύγκριση Ευρωπαίων και ...
Κάποτε θέλησα ν΄ αλλάξω τον κόσμο...
Όταν απαρνήθηκα, για λίγο, τη μανούλα...
Όαση στην ερημία...
Από τους εφιάλτες στον παράδεισο...
Η Αφροδίτη για τη μητέρα της...
Μισή προσευχή
Λέξεις αιματοβαμμένες
Η αληθινή ζωή
Μια "ιστορία τρόμου"
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 3
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 2
Νοσοκομείο Λευκωσίας - 1
Επιληψία, αγάπη μου!
.
Δ. Αφιερώματα και Κείμενα Συμπαράστασης

Αποχαιρετισμός στο Doncat
Ενα φιλί για τη ζεστή παρέα του Νίκου Δήμου
TETRAPODOLOGEIN - Επισκεφτείτε το!
O Αντυ έκλεισε το μπλογκ του
Η μικρή Kelly θέλει να ζήσει...
Παγκόσμια Ημέρα
Ανθρωπιά θα πεί υπέρβαση: μια αλλιώτικη μάνα (2)
Ανθρωπιά θα πει υπέρβαση: μια μάνα αλλιώτικη
Ο Kαιάδας της γραφειοκρατικής αναλγησίας: άρρωστος...
Η Μπρεν είναι καλά και σας ευχαριστεί!!!
Μια ευχή για την Brynne που χειρουργείται την Παρα...
Άνθρωποι και κτήνη
Το διαβατήριο τής αγάπης - Ο Σωκράτης
"Σχιζοφρένεια": ένα περιστατικό
50 χρόνια με την επιληψία (η αφήγηση του 68χρονου ...
Φθορά
Οφειλή (Στο Νίκο Δήμου - με αγάπη)
Μια συνταρακτική Γεύση Ελπίδας...
Αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη φίλη, την N-s
...σε κείνον τον άγγελο που έφυγε...
Στη φίλη μου Κ. και στην κορούλα της Μ.
.

Ε. Εκλεκτά κείμενα φίλων επισκεπτών

Για τον Νίκο Δήμου (με τα λόγια του Θανάση Τριαρίδ...
Η Αφροδίτη για την ταινία του Jim Abrahams (κριτι...
Η Μπρεν είναι καλά και σας ευχαριστεί!!!
Μια ευχή για την Brynne που χειρουργείται την Παρα...

Η συνεισφορά ενός τακτικού μας επισκέπτη
50 χρόνια με την επιληψία (η αφήγηση του 68χρονου ...
Κετονογόνος Δίαιτα ή Κετογόνος ή Κετογενής ή Κετον...
Επιληψία: κρίσιμες ερωτήσεις και χρήσιμες πληροφορ...
Α. Προς το Συνέδριο για την επιληψία - Β. Οφειλή σ...
Ενα ιμέιλ που με προβλημάτισε...
Ο... απρόβλεπτος αμερικάνος Φίλος
Never give up!
Μια συνταρακτική Γεύση Ελπίδας...
Αφιέρωμα σε μια αξιοθαύμαστη φίλη, την N-s
Σχόλιο (ενός φίλου) για τη σύγκριση Ευρωπαίων και ...
Η Αφροδίτη για τη μητέρα της...
Παιδική επιληψία - σχόλια επισκεπτών - κετογενική ...

Αποχαιρετισμός στο Doncat

"Hλιε μου ήλιε μου βασιλιά μου

μη μ' αφήνεις σήμερα

συννεφιά συννεφιά στην καρδιά μου

στο κορμί μου σίδερα"

Στον πολυαγαπημένο μου Δάσκαλο ΝικόΔημο, που τον πρωτοθαύμασα κατά την εφηβεία μου, μέσα από τα βιβλία του, και αξιώθηκα να τον λάτρεψω, τώρα, στην ωριμότητά μου, αφού έζησα από κοντά και επί 15 μήνες, την διανοητική, ψυχική και πνευματική γενναιοδωρία του .

Με απέραντη αγάπη και ευγνωμοσύνη - Α.

Ενα φιλί για τη ζεστή παρέα του Νίκου Δήμου

Από τη μια η γοητεία (που ανέκαθεν ασκούσε επάνω μου ο ΝικόΔημος) και από την άλλη η "μάσκα" (δίχως την οποία ποτέ δεν θα τολμούσα να εκφραστώ αυθόρμητα - είμαι φυσει δειλό άτομο) με βοήθησαν να χαίρομαι την όμορφη νικοδημοπαρέα, η οποία, για καλή μας τύχη, διαθέτει ένα σπάνιο και ανεξάντλητο χάρισμα:

διακρώς ανανεώνεται, καθώς συνεχώς ελκύει αξιόλογες προσωπικότητες με φιλελεύθερη παιδεία, αυτοσεβασμό, ουμανιστική συγκρότηση και καλλιτεχνικό ταμπεραμέντο.

Μετά από χρόνια, θα λέω με καμάρι στην κορούλα μου:

"καρδούλα μου, ήμουν κι εγώ εκεί. Με ψευδώνυμο, φυσικά. Και μιλούσα για σένα και γέμιζαν, μάτια μου, τα ανώνυμα μάτια μου από αληθινή στοργή και ελπίδα."

Σας φιλώ - με αγάπη, Παράγραφος

Παραμορφωμένη Αφροδίτη

Ο τίτλος είναι κυριολεκτικά κλεμμένος από το ομότιτλο ποστ (Παραμορφωμένες Αφροδίτες) της εκπληκτικής επιστήμονος -επιφανούς διαβητολόγου- και ανθρώπου, κας Μαριάννας. Για να γνωρίσετε το μπλογκ της, αλλά και για να δείτε το εν λόγω ποστ, πηγαίνετε ΕΔΩ

Κυρία Μαριάννα, είστε υπέροχη!

Διαβάζοντας τα κείμενά σας, συνεχώς πιάνω τον εαυτό μου να λέει: "και αυτό είναι σαν να έχει γραφεί για μας"!!! Αυτην την αίσθηση αποπνέει το εδώ έργο σας.

Αυτός ήταν ένας ακόμη λόγος για τον οποίον δεχόμουν έντονες πιέσεις από τον σύντροφό μου, να έλθω εκεί να σας γνωρίσω από κοντά, πριν φύγω για τις ΗΠΑ. Ο άλλος λόγος, προγενέστερος και διακαής, είναι ο πολυαγαπημένος μου Δάσκαλος, ο ΝικόΔημος.

Για την ώρα, όμως, χάθηκε αυτή η ευκαιρία, επειδή η κορούλα μας γνωρίζει νέα δεινά: ένα βαρύ κρυολόγημα (με λίγο πυρετό) της προκαλεί πάλι σπασμούς (σήμερα, πριν τρείς ώρες, είχε και άλλο επεισόδιο, το τρίτο, σε διάστημα τριών εβδομάδων).

Ξύπνησε από το λήθαργο και μας ζητησε. Την πήρα αγκαλιά και ξαπλώσαμε, όπως μου ζήτησε: δίπλα-δίπλα, με τα πρόσωπά μας αντίκρυ. Μου χαμογέλασε κι έκλεισε για λίγο τα πελώρια ματάκια της...

Τότε είδα τα άλλοτε κατάλευκα βλέφαρά να με κοιτούν ολομέλανα, καθώς τα είχε σκεπάσει ένα πυκνό πληθος από μικρές μαύρες φλεβίτσες - μάλλον από το στρες και το βάλιουμ.

Η μικρή μας "αφροδιτούλα" είχε παραμορφωθεί ξανά, όπως και το περπάτημά της και η ομιλία της και οι κινήσεις των χεριών της και τα αντανακλαστικά της. Σε μια βδομάδα, αν δεν έχουμε και άλλο επεισόδιο, θα βρει τον εαυτό της, ο οποίος όμως είναι σταθερά, πάλι, ημι-παραμορφωμένος, δηλαδή ημι-ανάπηρος.

Λέγαμε, λοιπόν, με τον καλό μου, ότι πρέπει να μάθουμε να ζουμε "φυσιολογικά" με τις δυσκολίες μας. Να αποδεχθούμε ως "φυσικό και αναμενόμενο" το γεγονός ότι η κορουλα μας, αν και εξωτερικά δείχνει υγιής και πανέμορφη, στην πραγματικότητα είναι παιδί με ειδικές ανάγκες και με βαριά κινητική ανηπηρία, ίσως και μαθησιακή.

Η δική μας "αφροδίτη", είναι ήδη παραμορφωμένη και δυστυχώς δεν ξερουμε πόσο ακόμα θα προχωρήσει το κακό.

Σε ποιο σχολείο, άραγε, να πάμε, για να λιγοστέψει κάπως αυτή η αγωνία μας;

Σας φιλώ, με απέραντη αγάπη - Α.

Από μικρή λάτρευα τα ταξίδια...

Από μικρή λάτρευα τα ταξίδια και ονειρευόμουνα κάποτε να βρω καλη δουλειά για να μπορέσω να γνωρίσω κάπως τον κόσμο, ή τουλάχιστον κάτι από την χειμωνιάτικη, κεντρική Ευρώπη, που την ήξερα μέσα από τις σαγηνευτικές αφηγήσεις της ευκατάστατης θείας Στέλλας.

Μεγαλώνοντας, θέριευε μέσα μου κι ο καημός: περίμενα πώς και πώς να πάρω τα πρώτα χρήματα, με την ευχή ότι θα έφταναν για το πρώτο ταξίδι με προορισμό κάποια χιονισμένη ελβετική ή αυστριακή βουνοπλαγιά, σε ένα παραδοσιακό ξενοδοχείο με τζάκι και... σκυλιά του Αγίου Βρενάρδου!!!

Το όνειρό μου, εν μέρει... εκπληρώθηκε. Πράγματι, έχουμε κάνει ταξίδια και ταξίδια, όχι βέβαια ως τουρίστες με αλπικό εξοπλισμό, αλλά ως ικέτες με τα χρειώδη που συνηθίζονται στην διακομιδή ασθενών.

Τώρα μένει να εκπληρωθεί, κάποια στιγμή, και το άλλο μισό όνειρο...

"Ισως βγει αληθινό
τ΄όνειρό μου το μισό
τ΄ όνειρό μου
το ναυγισμένο"


Σας φιλω, με αγάπη - Παράγραφος

Ανεπίκαιρο

Αν και επεδίωξα να βγει το διαζύγιο των γονιών μου, όταν ήλθε, μια φωνή μέσα μου έλεγε να εξαφανιστώ από προσώπου γης, να φύγω μακριά, όχι για άλλη χώρα, αλλά για άλλον πλανήτη, κι επειδή αυτό δεν ήταν... εφικτό, έμεινα για Πάσχα στην Αθήνα.

Ανεβαίνοντας ανόρεκτα (ήμουνα καλεσμένη και πήγαινα όχι μόνο επειδή έπρεπε, αλλά κυρίως γιατί δεν άντεχα να μεινω πασχαλιάτικα κλεισμένη στο σπίτι), ανεβαίνοντας, λοιπον, μ΄ ένα παλιό αυτοκίνητο (που μύριζε συνεχώς βενζίνη) από Παγκράτι προς Βύρωνα και Καρέα, αριστερά, πριν από το νεκροταταφείο, είδα ένα τεράστιο χωράφι (μετά έγινε γήπεδο, νομίζω)που έσφυζε από ζωή!

Μόλις κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο ένιωσα για πρώτη φορά τι σημαίνει "Πάσχα Ελληνων": ωραία τραγούδια, χοροί, εγκαρδιότητα, αυθορμητισμος, κρασί, όλος ο κόσμος έψηνε, κερνούσε, γελούσε, χαιρόταν, αστειευόταν. Εκατοντάδες οικογένειες, όχι δυο και τρεις. Δεν το είχα ξαναδεί αυτό το πράγμα. Και ήταν εννιά η ώρα το πρωί!!!

Σε μας, το γλέντι, τα πρώτα χρόνια μετά το 74, ήταν απαγορευμενο. Κάποιο αόρατο χέρι είχε επιβάλει αρχικά ένα διάχυτο εσωτερικευμένο πένθος που στη συνέχεια εξελίχτηκε σε επιβεβλημένη καταπιεστική μαυρίλα που δεν μας άφηνε να ανασάνουμε...

Σιγά-σιγά όμως, εμείς τα παιδιά, αρχίσαμε να ξεδίνουμε δίχως να λογαριάζουμε την κατ΄επιταγήν σχολική και κρατική κατήφεια.

Αρχίσαμε να ξεδίνουμε, όμως κάπως αντιφατικά, με συναισθήματα ανάμικτα, σαν "τα παιδιά κάτω στον κάμπο":

"Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
δεν μιλάν με τον καιρό
μόνο πέφτουν στα ποτάμια
για να πιάσουν τον σταυρό.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγούν εναν τρελό
τον επνίγουν με τα χέρια
και τον καίνε στον γιαλό.

Έλα κόρη της σελήνης,
κόρη του αυγερινού.
Να χαρίσεις στα παιδιά μας
λίγα χάδια του ουρανού.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγάνε τους αστούς
πετσοκόβουν τα κεφάλια
απο εχθρούς και απο πιστούς.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κόβουν δεντρολιβανιές
και στολίζουν τα πηγάδια
για να πέσουν μεσα οι νιές.

Τα παιδιά μες τα χωράφια
κοροιδεύουν τον παπά
του φοράνε ολα τα άμφια
και το παν στην αγορά.

Έλα κόρη της σελήνης,
έλα και άναψε φωτιά.
Κοίτα τόσα παλικάρια
που κοιμούνται στη νυχτιά.

Τα παιδιά δεν έχουν μνήμη
τους προγόνους τους πουλούν
και οτι αρπάξουν δεν θα μείνει
γιατι ευθύς μελαγχολούν."

[Α, ρε Μάνο, κι εσύ θλιμμένα τραγουδούσες...]

Για την αντιγραφή, Παράγραφος - με αγάπη
.

Ξανά δυσκολίες...

Ξεθαρρέψαμε και βγήκαμε για ένα καφέ. Το τηλέφωνο χτύπησε και σε πέντε λεπτά ήμασταν πίσω.

Δυο γενικευμένα απανωτά, μικρά επεισόδια, (δύο λεπτών έκαστο) ξύπνησαν παλιές πληγές και φόβους για το μέλλον.

Η αλήθεια είναι ότι στους επόμενους μήνες θα δυναμώνουμε τα φάρμακα (μάξιμουν δόσεις). Ετσι όταν φτάσουμε, τέλη Απριλίου, στις ΗΠΑ, ανάλογα με την εξέλιξη, θα ξέρουμε ότι δεν πρέπει να πειράξουμε τα φάρμακα. Ισως ούτε τη Δίαιατα.

Τα γράφω αυτά,κ λίγες ώρες μετά το κακό. Τώρα, δηλαδή, που συνήλθα λιγάκι. Δεν πρόκειθται όμως να παρουσιάσω αμέσως αυτό το ενημερωτικό πόστ. Θα αφήσω να περάσουν καμιά δεκαριά μέρες και βλέπουμε.

Μια φορά κοψοχόλιασα τον κόσμο και δεν τον ξανακάνω.

Να μην τα πολυλογούμε, αυτή είναι η επιληψία: εκεί που νομίζεις οτι τη νίκησες...


Με αγάπη - Παράγραφος

΄Ετυχε;

Θυμάμαι τον πρώτο καιρό που αρρώστησε το παιδί μας, πόσο εύκολα εγώ κατέρρεα και πόσο ευέξαπτος γινότανε ο αγαπημένος, δεν ήθελε να δει άνθρωπο….

.

Τις περισσότερες φορές το παιδί πάθαινε κρίσεις την ώρα που το μπανιαρίζαμε (ζεστό νερό). Τότε, εκείνος, μας γκρίνιαζε για λίγο και μας μιλούσε απότομα (εμείς σιωπούσαμε) και μας έλεγε πως δεν έπρεπε, αφού έχει ευπάθεια τι τα θέλουμε τα μπάνια». Μας γέμιζε, πάνω στα νεύρα του, με ενοχές και μας έκανε να κλαίμε... (Κι ας ήξερε πως δεν ήτανε το μπάνιο η αιτία, παρά η αφορμή, ο "εκλυτικος παράγοντας", που έλεγε και η παιδονευρολόγος...)

.

Μετά από κάθε κρίση τού παιδιού και ιδίως την ώρα που αγωνιούσαμε για την ανάνηψη (το παιδί συνερχόταν μετά από μια ή δυο ώρες και σχεδόν πάντα μισοπαράλυτο) τον έβλεπα να κλείνει τα τηλέφωνα και να περπατάει σαν αγριεμένο θηρίο μέσα στο σπίτι, έτοιμος να κατασπαράξει κάθε τι που θα ανέκοπτε τη μάταιη γυροβολιά του. Με τα κόκκινα μάτια του, έγδερνε τους τοίχους για απαντήσεις κι έσφιγγε τα χείλη, μέχρι που ματώναν, αναθεματίζοντας την ώρα και τη στιγμή που παντρευτήκαμε και αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί...

.

Εκείνες τις ώρες, μη αντέχοντας το διπλό στρες, έγερνα στον καναπέ εξοντωμένη, αφήνοντας την ταλαίπωρη νταντά μας στο προσκέφαλο τού παιδιού.

.

Βέβαια, όταν συνερχόταν το παιδί, έβρισκε τα λογικά του και ο αγαπημένος μου, αλλά μέχρι τότε…

.

Και μόλις το παδί πήρε την πανω βόλατα για τα καλά, "χασαμε" τον αδελφό μου. Τότε κατέρρευσα ολοκληρωτικά. Σερνόμουνα από την κατάθλιψη και δεν μπορούσα ούτε τον εαυτό μου ούτε το παιδί να φροντίσω. Και συχνά γινόμουνα απότομη, υπερβολικά εριστική και απελπιστικά απαισιόδοξη για τα πάντα...

.

Ήταν η σειρά του να υπομένει τη δική μου ανάνηψη. Όμως, περνούσαν οι μήνες δίχως να αποδίδει η ψυχοθεραπεία και η απόσταση μεταξύ μας μεγάλωνε. Έβλεπα ένα χάσμα να γεννιέται ανάμεσά μας κι αυτό με σκότωνε ακόμα περισσότερο, γιατί ο γάμος μας κλυδωνιζόταν, την ώρα ακριβώς που το παιδί μάς είχε ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά...

.

Και τότε, εντελώς τυχαία ήλθε η ώρα του nikosdimou.blog και η επικοινωνία μου με όλους εσάς, μα πιο πολύ η γνωριμία μου με τον Νίκο Δήμου, που στάθηκε στο πλεύρο μου σαν πατέρας και με ανάστησε - ίσως γι΄ αυτό και ο σύντροφός μου ώρες-ώρες μου λέει πως θαυμάζει και αγαπάει τον ΝικόΔημο περισσότερο απ΄ό,τι εγώ εκείνον!

.

Άλλα ήθελα να πω και αλλού κατέληξα.

.

Ήθελα να πω ότι μέχρι τώρα ο γάμος μας κινδύνεψε σοβαρά δυο φορές και έτυχε την ώρα τής δικής του ανημποριάς να είμαι εγώ η δυνατή, και την περίοδο της δικής μου παραίτησης να είναι εκείνος δίπλα μου.

.

Ετυχε;

.

Με αγάπη - Παράγραφος

.